เข้าใจรายละเอียดในความร้ายกาจของหลีหุนจง
“ไปกันเถอะ ไปสาขาของหลีหุนจงเป็นเพื่อนนางฟ้าไหวปี้กัน” เจียงหลียิ้ม
ไหวปี้มองหน้านางด้วยความขุ่นเคือง “ในบรรดาพวกเจ้าสามคน เจ้าร้ายที่สุด ชอบรังแกข้าอยู่คนเดียว”
เจียงหลีแสดงท่าทางไร้เดียงสา “ข้ารังแกเจ้าอย่างไร”
“เจ้ารู้ดีแก่ใจ” ไหวปี้จ้องไปที่นาง
เจียงหลีสะดุ้ง ไม่พอใจในใจ ผู้หญิงของวังเวิ่นฉิงฝึกวิชามารยาจนบ้าไปแล้ว ถึงได้ใช้มันกับนางที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน
…
ไหวปี้คุ้นเคยกับสาขาของหลีหุนจง
แต่เนื่องจากเป็นพื้นที่ของตน จึงเป็นเหตุผลที่สำนักหลีหุนจงไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป
ทั้งสี่ไม่ได้เดินเข้าประตูหลัก แต่เข้าตรงทางเข้าที่ปิดซ่อนไว้ เจียงหลีไม่รู้ว่าไหวปี้รู้จักทางนี้ได้อย่างไร
พอเข้ามาก็กลายเป็นหน้าผาที่อันตราย
ไหวปี้อธิบายว่า “คนของหลีหุนจงอยู่กับศพตลอดทั้งวัน อาศัยอยู่ในที่มืดและชื้น พวกเขามักจะสร้างอาคารไว้นอกถ้ำเพื่อพรางตาผู้คน
ไม่เลว ที่นี่เป็นถ้ำธรรมชาติและมีพื้นที่กว้างใหญ่ ด้านหลังของคนทั้งสี่และด้านนอกป่า ยังมีอาคารที่พบเห็นเลือนรางอยู่
“พวกเรากำลังจะไปที่ไหนกันหรือ” มู่ชิงเหยียนถามเสียงเบา สายลมของที่นี่หนาวจนต้องถูแขนโดยไม่ตั้งใจ
“
