้งนี้เกิดขึ้นเพราะสองคนนี้” ไหวปี้ยิ้มเจ้าเล่ห์
“ใครจะคิดล่ะว่าความโหดร้ายอำมหิตจะซ่อนอยู่ภายใต้ร้านค้าธรรมดาเช่นนี้” มู่ชิงเหยียนถอนหายใจ
“หากร้านค้าทั่วไปจริงๆ ทำไมไม่สร้างในเมืองที่คึกคักเล่า แต่กลับเลือกสถานที่ที่ห่างไกลลับตาคนแทน” เจียงหลียิ้มเยาะ
ทั้งสี่สบตากันและแอบเข้าไปในร้านอวี๋หลงอย่างเงียบๆ
มองสำรวจคร่าวๆ ไม่มีอะไรผิดปกติเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น คนเฝ้ายามที่นี่ค่อนข้างจะเฉื่อยช้าอยู่มาก คนส่วนใหญ่ที่พวกเขาพบเจอคือคนในระดับ
หลิงเจี้ยง นานๆ ทีถึงจะพบเห็นคนเฝ้ายามเป็นหลิงไซว่
หลังจากเข้ามาแล้ว ทั้งสี่แยกย้ายกันค้นหา และหลังจากเจียงหลีเข้าไปยังสวนหลังบ้านในระหว่างที่ค้นหา มีห้องหนึ่งดึงดูดความสนใจจากนาง
อันที่จริงห้องนั้นไม่มีอะไรแปลก แต่ในใจเจียงหลีกลับรู้สึกถึงความผิดปกติทันทีที่มองเห็น
สัญชาตญาณกระตุ้นให้นางก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ และเข้าใกล้ห้องที่ปิดอยู่อย่างเงียบๆ
แน่นอนว่าทันที่นางเดินเข้าไปใกล้ นางได้ยินเสียงพูดในห้อง
เจียงหลีหรี่ตา ถอยกลับอย่างเงียบๆ เดินไปที่สถานที่ลับตาคนตรงหลังหินจำลองของลานกว้าง และซ่อนร่างของตนไว้ โดยปลดปล่อยพลังจิตไปสืบแทน
การปลดปล่อยพลังจิตในวงกว้
