่วยเจ้าสำนักขนย้ายผู้หญิงกลับมาให้บางส่วน ข้า…ข้าเป็นเพียงทหารตัวน้อยที่ท่านเจ้าสำนักส่งมาเฝ้าบริเวณใกล้เคียงเท่านั้น ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ” ชายหนุ่มรีบอธิบาย
“อวี๋หลง” มู่ชิงเหยียนท่องชื่อเสียงเบา และพยายามนึกย้อนเหตุการณ์ที่พบเห็นบนเรือ ทันใดนั้น เกิดแสงอัศจรรย์ขึ้นในใจและพูดกับเจียงหลีว่า “ข้าจำได้ว่าบนเรือลำนั้นไม่ปรากฏสัญลักษณ์ใดๆ แต่ข้าจำได้ว่าคนที่นำอาหารมาส่ง บังเอิญทำป้ายแขวนเอวหล่นก่อนออกไป โดยบนนั้นสลักรูปปลาที่ไม่เหมือนปลา มังกรที่ไม่เหมือนมังกรเอาไว้”
ดวงตาของเจียงหลีขยับเล็กน้อย และมองไปที่ชายผู้มีใบหน้าขาวซีด
ชายหนุ่มกลืนน้ำลายด้วยความตกใจ เบิกตากว้าง กลัวว่าหญิงงามตรงหน้าจะไม่พอใจแล้วฆ่าตนทิ้ง
“แล้วทำไมนางถึงตาย” เจียงหลีเอ่ยถาม
จู่ๆ ร่างของชายคนนั้นก็แข็งทื่อ ดวงตาจ้องมองไปที่เจียงหลีและมีเลือดดำออกมาจากมุมปาก
ให้ตายเหอะ!
เจียงหลีรีบบีบแก้มของเขาทันทีและบังคับให้เขาอ้าปาก กลับพบว่าสายเกินไปแล้ว “ตายแล้ว” นางชักสีหน้า และโยนร่างของชายหนุ่มไปอีกทาง
“เขากลัวความตายเช่นนี้ จะฆ่าตัวตายได้อย่างไร” มู่ชิงเหยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เจียงหลีส่ายศีรษะ นางก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
“แ
