เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการหลีกเลี่ยง ทำไมกงเสวี่ยฮวาถึงจะมองไม่ออก แต่เขาก็ไม่คิดจะทำลายมันพร้อมทั้งยอมรับไปตามข้อเสนอ
หลังจากพูดคุยกันได้ไม่นาน ชิงหว่านก็ให้คนพาทั้งสามไปยังที่พักชั่วคราว
เมื่อเข้ามายังจวนรับรองแล้ว กงเสวี่ยฮวาจึงอดพูดไม่ได้ “ทำไมข้ารู้สึกว่าชิงหว่านช่างแตกต่างไปจากเดิม ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นในสำนักพรตเสวียนหมิงของพวกเจ้า”
มู่ชิงเหยียนไม่ทราบถึงสถานการณ์ในตอนนั้นจึงหันไปมองเจียงหลีด้วยความสงสัยเช่นกัน
เจียงหลียิ้มอ่อน “เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นจริงๆ แต่การหายตัวไปของข้าคงจะเป็นเรื่องดีสำหรับนาง หลังจากนั้นนางผ่านอะไรมาบ้างข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
“มิสู้เจ้าแอบไปพบนางเป็นการส่วนตัว ด้วยความเป็นเพื่อนระหว่างพวกเจ้าในตอนนั้น นางคงไม่ปิดบังเจ้าหรอกกระมัง” กงเสวี่ยฮวาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาอยากให้เจียงหลีไปสืบข่าวจากชิงหว่าน
เจียงหลีส่ายหน้าช้าๆ
ถ้ากงเสวี่ยฮวาเสนอความเห็นเช่นนี้เมื่อก่อนหน้า นางอาจจะพิจารณาดูสักตั้งสองตั้ง แต่ทว่าวันนี้นางเจอชิงหว่านอีกครั้ง นางกลับคิดว่าวิธีนี้ไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว
“เช่นนั้นจะทำเยี่ยงไร” กงเสวี่ยฮวาผายมือ
ความจริงที่ซุกซ่อนเอาไว้กำลังคืบคลานเข้ามา แต่จะสืบข่าวเ