งสองปะทะกัน ก่อให้เกิดลมพายุสองลูกบนเวทีประลอง
หลังจากที่ลมพายุสลายหายไป ผู้คนตกใจที่เห็นตัวของเจียงหลีเหมือนหางงู
“หา! เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร”
“นี่คือทักษะการต่อสู้หรือ ทักษะการต่อสู้อะไรกันที่ทำให้คนกลายเป็นเยี่ยงนี้”
“คงจะเป็นทักษะการต่อสู้ประเภทเวทย์อาคมที่สูงกว่าขั้นหายากกระมัง!”
“ถึงแม้ภายนอกจะเปลี่ยนไป แต่พวกเจ้ารู้สึกหรือไม่ว่าแม่นางเจียงหลียิ่งงดงามมากขึ้น มีเสน่ห์ยั่วยวนมากจริงๆ”
“…”
“ฝ่ามือพลังปีศาจ!” กงเสวี่ยฮวาเบิกตาโตทั้งสองข้างจ้องมองเจียงหลี สติหลุดไปอยู่นาน
เขาเคยได้ยินที่เจียงหลีเล่าถึงวิชาฝ่ามือพลังปีศาจ แต่พอเห็นกับตาตัวเองครั้งแรก ตกใจ! ตกใจมาก!
ไม่ใช่แค่เขา ไม่ใช่แค่คนอื่นๆ ของวังเทียนอู่กง แต่แท้จริงแล้วเป็นมู่เหยี่ยนฉือที่อยู่ใกล้เจียงหลีที่สุดที่ตะลึงที่สุด
เขาเงยหน้ามองด้วยความตะลึง มองไปยังสาวงามที่มีเสน่ห์ที่ร่างเป็นงูยืนอยู่ในอากาศ
หางงูนั้นเป็นภาพมายา ขาที่เรียวยาวทั้งสองข้างซ่อนอยู่ในหางงูนั้น
เจียงหลีมองมู่เหยี่ยนฉือที่อยู่ด้านล่าง เห็นสายตาที่ตกตะลึงของเขา ใบหน้าที่งดงามของนางเยือกเย็นดั่งปีศาจ ราวกับจักรพรรดิที่สูงศักดิ์ไร้เทียมทาน “มู่เหยี่ยนฉือ เจ้าอยาก
