งมากินอาหารกับหญิงสาวทั้งสอง แล้วยังไม่ลืมที่จะบอกแผนการของวันนี้ “ท่านพ่อข้ากำลังเก็บตัวฝึกฝนอยู่ ไม่รู้ว่าสองสามวันนี้จะมาได้หรือไม่ ข้าได้บอกแม่ข้าแล้วว่าอีกครู่พวกเราจะไปพบนาง หลังจากนั้นก็พาพวกเจ้าเดินดูวังเทียนอู่กง”
ดังนั้น ภายใต้การเชื้อเชิญที่เป็นมิตรของกงเสวี่ยฮวา หลังจากที่กินอาหารเช้าแล้ว เจียงหลีและมู่ชิง เหยียนก็เลยไปพบเจ้าของวังเทียนอู่กง
ก่อนหน้านี้ กงเสวี่ยฮวาเคยพูดถึงแม่เขา
วันนี้ได้เจอตัวจริง เจียงหลีรู้สึกนางเป็นหญิงงามที่อ่อนโยนเหมือนน้ำจริงๆ วาจาท่าทางก็ล้วนแต่ทำให้คนรู้สึกผ่อนคลาย ไม่มีมาดของฮูหยินเจ้าของวังเลยสักนิด
ฮูหยินเจ้าของวังก็รู้เช่นกันว่าระหว่างพวกนางกับนางไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกัน พูดกันแค่สองสามประโยค ก็สั่งให้กงเสวี่ยฮวาต้อนรับพวกนางให้ดีๆ แล้วก็ให้พวกนางไป
“ท่านแม่เจ้านิสัยใจคอไม่เลว” หลังจากเดินออกมา เจียงหลีก็พูดขึ้นมา
กงเสวี่ยฮวายิ้มแล้วพูดว่า “นั่นเป็นเพราะว่าเจ้าไม่เคยเห็นนางตอนโมโหไงเล่า”
เจียงหลีเลิกคิ้ว สงสัยเล็กน้อย
กงเสวี่ยฮวาเห็นนางสงสัยก็พูดคร่าวๆ ให้ฟังว่า “เคยมีคนสงสัยในคุณสมบัติการดูแลวังเทียนอู่กงของท่านพ่อข้า เลยฉวยโอกาสตอนที่
