่กงสร้างไว้บนยอดหน้าผา
ยอดเขาที่เรียงรายกัน ราวกับใช้เครื่องมือวิเศษไถเรียบและมีสิ่งก่อสร้างที่แตกต่างกัน ระหว่างยอดเขายังเชื่อมต่อกับสะพานสายรุ้ง หมอกเมฆที่กว้างเหมือนทะเลพัดผ่านใต้สะพาน
ฟิ้วๆ!
ทั้งสองเหยียบสะพานรุ้งแรกตามกงเสวี่ยฮวา ก็มีเสียงนกกระเรียงดังขึ้น พวกเขาหยุดที่สะพานและดูนกกระเรียงขาวนวลบินผ่านใต้สะพาน
“ที่นี่ช่างเหมือนกับแดนสวรรค์” มู่ชิงเหยียนเผลอกล่าวออกไป
กงเสวี่ยฮวารู้สึกภูมิใจเล็กน้อย “นี่ยังไม่ถึงไหนเลย ขอบอกเลยว่าวังเทียนอู่กงจะไม่ทำให้พวกเจ้าผิดหวัง”
ข้ามสะพานสายรุ้งแรกไป คือประตูเขาของวังเทียนอู่กง
ประตูที่ทำจากหยกตั้งอยู่ท่ามกลางขุนเขาแห่งทะเลเมฆ เหมือนกับประตูของเทพธิดาก็มิปาน ด้านนอกประตูมีสาวกสองคนคอยเฝ้าประตูอยู่ พวกเขาสวมชุดเกราะสีเงิน ผมยาวถูกม้วนขึ้น ดูท่าแล้วมีพลังแสนยานุภาพสูงส่ง
เมื่อพวกเขาเห็นกงเสวี่ยฮวา จากสีหน้าเคร่งขรึมดั้งเดิมก็แสดงออกถึงความสุขเล็กๆ พวกเขาประสานหมัดและคำนับ “นายน้อยท่านกลับมาแล้ว!”
กงเสวี่ยฮวาพยักหน้าและพูดอย่างสนิทสนม “วันนี้เป็นเวรยามของเจ้าสองคนหรือ”
ทั้งสองพยักหน้าและตอบไป ตาพวกเขาแอบมองดูสาวงามทั้งสองที่อยู่ข้างหลังเขา พร้อม
