เลิกคิ้วลอบถอนหายใจ
“หากชนชั้นแบ่งชัดเจนเกินไป สาวกที่เข้าร่วมวังเทียนอู่กงก็คงยากที่จะลืมตาอ้าปากกระมัง” มู่ชิงเหยียนเอ่ยถาม
“ไม่หรอก” กงเสวี่ยฮวาส่ายหน้า “ท่านพ่อข้าให้ความสำคัญกับความสามารถมาก ตราบใดที่มีความสามารถ ไม่ว่าอยู่ฝ่ายไหน ก็จะได้ทำงานอย่างเหมาะสม มีผู้อาวุโสหลายท่านก็มาจากฝ่ายเสวียนจื้อ”
“ช่างเป็นพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง” ก้าวเข้าสู่สิ่งก่อสร้างแรกของวังเทียนอู่กง ก็รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งโถมเข้ามา ทำให้เจียงหลีอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ
กงเสวี่ยฮวาหัวเราะอย่างได้ใจ “แน่นอน เจ้าดูวัสดุที่ใช้ก่อสร้างพวกนี้ให้ละเอียด รวมถึงพื้นที่เราเหยียบตอนนี้ด้วย”
เจียงหลีและมู่ชิงเหยียนก้มลงมองพร้อมกัน
“หินวิญญาณ” มู่ชิงเหยียนแปลกใจ นางยังถือว่ามาจากตระกูลระดับกลาง แต่เมื่อได้เห็นวังเทียนอู่กงแล้ว นางถึงตระหนักว่าทั้งสองมีความแตกต่างราวกับฟ้าและเหว ไม่สงสัยเลยว่าเหตุใดเฟิ่งเอ้อร์ถึงกลัวกงเสวี่ยฮวา
“นี่มันมหาเศรษฐีที่แท้จริง” เจียงหลีเก็บสายตาที่มองสิ่งก่อสร้างกลับมา
กงเสวี่ยฮวากล่าวอย่างภาคภูมิใจ “วังเทียนอู่กงมีมานานนับพันปีและครองตำแหน่งของกลุ่มอำนาจระดับสูงในซีฮวง เรื่องภาพลักษณ์ภายนอก
