คําพูดของเจียงหลี ดังก้องอยู่นานบนลานกว้างที่ซากกำแพงอวิ๋นเมิ่ง
ทุกคนยังคงตกตะลึง ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่านางจะสังหารหัวหน้าลูกศิษย์ของเขาเฟิ่งอู่ซานเช่นนี้
ณ เวลานี้ ดูเหมือนว่าเรื่องจะจบยากแล้ว
หลายคนถอยออกไปอย่างเงียบๆ พวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องหรือรู้จักกับเจียงหลี ไม่มีทางที่พวกเขาจะต้องมีส่วนร่วมในเรื่องนี้
ถ้าหากคนจากเขาเฟิ่งอู่ซานเริ่มบ้าคลั่งขึ้นมา และคิดว่าพวกเขาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด พวกเขาก็จะตายอย่างไร้ความเป็นธรรม
แต่ขณะที่ทุกคนกําลังถอยกลับ มู่ชิงเหยียนก็ก้าวออกมาและตะโกนว่า “พวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะหนีรอดจากเรื่องไปได้หรือ ข้าจะบอกพวกเจ้าว่า ในตอนแรก พวกเขาแอบส่งคนไปแจ้งข่าวที่เขาเฟิ่งอู่ซาน เพื่อจะพาพวกเจ้าทั้งหมดกลับไปเขาเฟิ่งอู่ซาน มอบทุกอย่างที่ได้รับจากกำแพงอวิ๋นเมิ่งมา ตอนนี้ข้าเกรงว่าคนจากเขาเฟิ่งอู่ซานคงจะมาถึงแล้ว”
ทันทีที่นางพูดจบ ราวกับจะพิสูจน์สิ่งที่นางพูดนั้นไม่มีผิด บนฟ้าก็ปรากฏเสียงดังกลางอากาศอย่างต่อเนื่อง
ฟิ้วๆๆๆๆ!
เงาแต่ละร่างก็ลอยลงมาที่ขอบลานกว้างยิ่งอยู่ยิ่งเยอะ ไม่นานก็มีผู้คนนับพันปรากฏตัวขึ้น ล้อมรอบทุกคนบนลานกว้างเอาไว้
เสื้อผ้าของพวกเขาเหมือนกันทั้งหมดคือมา
