ล็กน้อย
“นี่เป็นที่ใดกันอีก” ในสายตาของเจียงหลีเกิดความงุนงงขึ้นเล็กน้อย
ในขณะนี้ หากนางมีกระจกบานหนึ่ง และมองไปที่ดวงตาของตัวเองอย่างใกล้ชิด ก็จะเห็นว่ามีดาบเล็กๆ ส่องแสงความไม่ยอมแพ้อยู่ในดวงตาลึกๆ ของนาง
เจียงหลีสังเกตอย่างละเอียดไปครู่หนึ่ง เห็นว่าด้านหลังไม่มีทางถอยกลับแล้ว จึงเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ
ดูแล้ว มีเพียงเดินต่อไปด้านหน้าถึงจะรู้ว่าคืออะไรแล้วสิ เจียงหลีคิดในใจและก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ก้าวแรก ไม่มีอะไร
ก้าวที่สอง เจียงหลีผ่อนคลายกว่ามาก
ก้าวที่สาม…ก้าวที่หก…
ก้าวที่เจ็ด!
ตึกตัก!
เมื่อก้าวมาถึงก้าวที่เจ็ด เจียงหลีก็รู้สึกถึงการเต้นของเส้นเลือดของตัวเอง ความรู้สึกนั้นราวกับว่าเส้นเลือดของนางจะพุ่งออกมาจากตัวนางเองก็มิปาน
ไม่ถอย! ไม่ยอมแพ้! เจียงหลีรวบรวมสติ สายตาแน่วแน่และก้าวออกไปเป็นก้าวที่แปด
ตึกตัก! ตึกตัก!
ความรู้สึกเส้นเลือดเต้นอย่างรุนแรงกลับมาอีกครั้ง และยังเต้นแรงกว่าเดิมอีกด้วย
เจียงหลีกัดฟันและก้าวต่อไปอีกไม่กี่ก้าว
ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!
เส้นเลือดในร่างกายของนางกำลังเต้น เจียงหลีรับรู้ถึงความรู้สึกที่เลือดกำลังพลุกพล่าน
นางยังคงก้าวต่อไป หัวใจของนางสั่นสะท้านร