“หินวิญญาณอย่างนั้นหรือ”
ท่าทางตกตลึงของกงเสวี่ยฮวาทำให้เจียงหลีตกใจ
นางจ้องมองเขาและดุด่าว่า “เจ้าเป็นบ้าอะไรกัน!”
มุมปากของกงเสวี่ยฮวากระตุกอย่างรุนแรง ชี้ไปที่ถุงในมือของนางและพูดอย่างอ่อนแรงว่า “เจ้าเปิดมันดู ว่ามีอะไรอยู่ข้างในกันแน่”
เจียงหลีเปิดถุงอย่างสงสัยและหยิบหินขนาดสองนิ้วออกมาหนึ่งก้อน หินมีสีเข้มมาก แต่ก็มีความโปร่งใสอย่างชัดเจน ซึ่งแตกต่างจากหินวิญญาณทั่วไปและพลังวิญญาณก็เยอะกว่า
“นี่คือผลึกหินวิญญาณ เมื่อเทียบกับหินวิญญาณแล้วมีขั้นสูงกว่า หินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อนสามารถแลกเป็นผลึกหินวิญญาณได้เพียงก้อนเดียว ในถุงใบนี้ของเจ้า มีผลึกหินวิญญาณอย่างน้อยหนึ่งร้อยก้อน นี่คือค่าตอบแทนต่ำสุดของหลิงซือที่ฝึกฝนด้านการรักษา” กงเสวี่ยฮวากล่าวพร้อมกับส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้
เขาอยากรู้จริงๆ ว่าเจียงหลีมาจากป่าลึกภูเขาสูงที่ไหนกัน ทำไมเรื่องทั่วไปแค่นี้ถึงไม่รู้
เจียงหลีมองเขาด้วยความประหลาดใจ จิตใต้สำนึกทำให้นางอยากจะเปิดถุงนั้นดู
แน่นอนว่าการเคลื่อนไหวของนาง ถูกห้ามโดยกงเสวี่ยฮวา “ข้าบอกแล้วว่าเงินทองมิอาจเปิดเผย! เจ้าจะเปิดดูในเวลากลางวันแสกๆ นี่ได้อย่างไรกัน อยากตกเป็นเป้าโจรหรื
