งประตูอย่างร้อนรน นางอยากจะแอบฟังบทสนทนาจากด้านใน แต่ก็ไม่กล้ายื่นหน้าเข้าไป เมื่อได้เห็นสองร่างที่เหาะมาแต่ไกล นางจึงโล่งใจทันที
ในขณะที่เจียงเฮ่าและลู่เสวียนเดินทางไปถึงนั้นก็ได้ยินหนานอู๋เฮิ่นกล่าวว่า “ขอท่านสาวกอนุญาตให้ข้านำศิษย์ไปตามหาเจียงหลีสักสองสามนาย ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย อย่างน้อยก็ต้องได้ความกลับมาบ้าง”
หลังจากที่หนานอู๋เฮิ่นฟื้นคืนสติแล้วก็ได้ออกตามหาเจียงหลีแต่กลับไม่พบ จึงเร่งม้ากลับไปยังฮวงเสิน เพื่อขอกำลังเสริม ในขณะเดียวกันก็หวังว่าฮวงเสินจะตบรางวัลให้กับคนที่ค้นหาเบาะแสของเจียงหลีด้วย
“ไม่มีปัญหา เจ้าจะนำใครไปล่ะ” ท่านสาวกกล่าว
“ข้า…”
“ท่านอาจารย์หนาน ให้ข้าไปด้วยเถิด”
“และข้าด้วย”
“ข้าก็ด้วย”
ไม่รอให้หนานอู๋เฮิ่นกล่าวจบ เจียงเฮ่าทั้งสามคนก็เข้ามาเสนอตนเอง
“พวกเจ้าสามคน…” สีหน้าหนานอู๋เฮิ่นซับซ้อนไปหมด โดยเฉพาะสายตาที่มองไปยังเจียงเฮ่ามีความรู้สึกผิดเล็กน้อย
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนที่ทำให้เจียงหลีสูญหายไป
“ข้าไปด้วย” เฟินสิงอวิ๋นก็เสนอตัวไปด้วย
ท่านสาวกมองไปยังพวกเขาทั้งห้าแล้วพยักหน้าอย่างอ่อนใจ “เอาล่ะ หากเป็นเช่นนั้นก็พวกเจ้าทั้งห้านั้นแหละ ในปาฐกถาเจ้าครองนคร กลุ
