กลิ่นคาวเลือดแรงมาก
กลิ่นอายที่มาพร้อมกับสายลม ทำให้ทุกคนในสำนักพรตเสวียนหมิงที่ไล่ตามมาด้านหลังตกใจกันยกใหญ่
“กลิ่นอายของคนตาย” ผู้คุมห้องขังกล่าวอย่างเคร่งขรึม
ความรู้สึกแบบนี้ ทำให้เขาเดาได้ทันทีว่าจุดจบของหันอวี้และคนอื่นจะเป็นเช่นไร
“ธิดาสวรรค์ชิงหว่าน” ผู้คุมห้องขังกล่าวกับคนในรถม้า
ชิงหว่านที่อยู่ในรถม้าร่างกายสั่นเทาแล้วตอบกลับอย่างหวาดกลัวว่า “มี…มีเรื่องอะไรหรือ”
“ทาสต่ำต้อยนั้นยังอยู่อีกไกลแค่ไหน” ผู้คุมห้องขังถามอย่างไม่อ้อมค้อม หากเดินทางต่ออีกนิดก็จะเลยพื้นที่ของสำนักพรตเสวียนหมิงแล้ว การจับคนในพื้นที่คนอื่น ถึงแม้สำนักพรตเสวียนหมิงของพวกเขาจะไม่เกรงกลัวก็ตามแต่ก็วุ่นวายไม่น้อยเช่นกัน
โดยเฉพาะเรื่องที่ประมุขสำนักพรตถูกลอบสังหารเรื่องนี้ต้องห้ามหลุดออกไปเด็ดขาด เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้ใครฉวยโอกาสสร้างความเดือดร้อนได้
“ไม่…ไม่ไกลแล้วล่ะ” ชิงหว่านตอบด้วยน้ำเสียงลังเล
สายตาผู้คุมนิ่งแล้วถามด้วยน้ำเสียงเข้มว่า “ไม่ไกลคือไกลแค่ไหน” ในขณะที่ชิงหว่านยังมิได้ตอบกลับนั้น เขาก็พูดเตือนนางอีกครั้งว่า “ธิดาสวรรค์ท่านอย่าลืมล่ะว่าจุดประสงค์ที่ท่านประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงให้ท่านตามข้ามาด้วยคือเหตุอันใด
