งหลีจะถูกแทงเป็นรูทั่วร่างกายไปแล้ว
แน่นอนเจียงหลีไม่ได้ใส่ใจ และค่อยๆ รักษาระยะห่างระหว่างคนทั้งสอง ดวงตาดูเหมือนจะกวาดมองไปที่คิ้วของซู่ซินโดยไม่ได้ตั้งใจ
“ไอ้หยา! ทำไมเจ้ายังมีแค่สัญลักษณ์สีเงิน ท่านประมุขบอกว่าคนที่ฆ่าคนน้อยที่สุดจะ…” เจียงหลี แสร้งทำเป็นประหลาดใจ จากนั้นปิดปากยิ้มอย่างนุ่มนวลและหันหน้าเบนหนี
ใบหน้าของซู่ซินเปลี่ยนไปและร่างกายของนางดูเหมือนจะตกลงไปในถ้ำน้ำแข็งและเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหนาวเย็น
ชั่วครู่โมโหเจียงหลีจนลืมเรื่องนี้ไปแล้ว
สองทองหนึ่งเงิน นาง…นางจะตกรอบหรือ จุดจบของการตกรอบ…ไม่! ไม่เอา นางต่างหากที่ถูกลิขิตให้เป็นธิดาสวรรค์ของสำนักพรตเสวียน นางไม่อยากตกรอบ!
“ขึ้นรถ” มหาปุโรหิตกล่าวอย่างเย็นชา
ซู่ซินมิอาจขัดขืนได้ และถูกผลักขึ้นรถ ขณะที่เจียงหลีและชิงหว่านดูผ่อนคลายมากขึ้น
เพียงแต่เมื่อมองเห็นนางลุกลี้ลุกลน ชิงหว่านจึงมิอาจอดทนต่อได้ “นาง…นางไม่เป็นอะไรใช่ไหม นางคิดว่าจะได้เป็นอันดับที่หนึ่ง แต่นางกลับได้เป็นอันดับสุดท้าย หลังจากกลับมาคงจะ…”
เจียงหลีเหลือบมองนางและยิ้มเยาะ “ครั้งต่อไป ระหว่างที่นางแทงมีดเข้าที่หน้าอกของเจ้า บางทีเจ้าอาจถามนางเล็กน้อยว่ามือของเจ้าเจ็บหรือไม่”
“…” แก้มของชิงหว่านแดงก่ำ นางหลับตาและปิดปากเงียบ
นางรู้ว่าเจียงหลีกำลังประชดนาง แต่…มีจิตใจที่ดี ผิดด้วยหรือ
“เป็นคนดีไม่ผิด แต่ต้องมีขอบเขต เป็นคนจิตใจดีที่ไร้ขอบเขต จะย้อนกลับม
