ะตูเปิดอยู่
“นางมาถึงเร็วนัก” ชิงหว่านพึมพำ
เจียงหลีพูดอย่างมีเลศนัยว่า “รีบออกไปก่อน เพราะกลัวว่าพวกเราจะหาเรื่องนาง”
“พวกเราจะหาเรื่องอะไรนาง” ชิงหว่านผงะเล็กน้อยและอธิบายไม่ถูก นางไม่พอใจกับการกระทำของซู่ซิน แต่หลังจากออกไปนางแค่ต้องการรายงานทุกอย่างให้กับท่านประมุขตามความเป็นจริงเท่านั้น ไม่เคยคิดที่จะล้างแค้นซู่ซินเลย
“ใครจะไปรู้ บางทีนางอาจกลัวว่าเราจะปฏิบัติต่อนางอย่างที่นางปฏิบัติกับเราก็เป็นได้” รอยยิ้มของเจียงหลีมีเลศนัยมากขึ้นเรื่อยๆ
“หา พวกเราจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร! ถ้าเป็นเช่นนั้น เราจะมิใช่คนประเภทเดียวกับนางหรือ” ชิงหว่านกล่าวด้วยเสียงโกรธ
เจียงหลียิ้มและกล่าวว่า “ใช่แล้ว แน่นอนว่าเราจะไม่ทำอย่างนั้น ถ้าเราทำเช่นเดียวกับนาง…” ก็โง่เต็มทีแล้ว
ตู้ม ตู้มมม!
เกิดเสียงดังสนั่นขึ้น
ประตูของถ้ำสวรรค์เปิดออก ซู่ซินรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันสังเกตว่าคนทั้งสองยืนห่างจากนางและหยุดพูดคุยกันเป็นเวลานาน
“ไปกันเถอะ” เจียงหลีเอ่ยเสียงเบา
นางเดินออกจากประตูถ้ำสวรรค์พร้อมกับชิงหว่านอย่างสบายใจ นอกประตู มีรถม้าของสำนักพรตเสวียนหมิงจอดรออยู่จริงๆ นอกจากนั้นยังมีท่านมหาปุโรหิตรออยู่ด้วย
เขามองเห็นซู่ซิน และกวาดสายตามองสัญลักษณ์สีเงินบนหน้าผากของนางโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ซู่ซินคิดคำพูดไว้ในใจล่วงหน้าแล้ว นางวางแผนที่จะอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในถ้ำสวรรค์ให้กับท่านมหาปุโรหิตฟัง มีจำนว
