ียงร้องของมันยังคงดำเนินต่อไป ภายใต้กรงเล็บของขนขาวปุยยังคงเปล่งประกายแสงสีทอง
กรงเล็บอันน่ากลัวโจมตีทุกคน แต่กลับไม่ได้เข้าใกล้ฝั่งของนาง นี่มันหมายความว่าอะไร เจียงหลีไม่ได้โง่ จะไม่เข้าใจได้อย่างไร
สัตว์เลี้ยงของนางไม่ธรรมดาเลย! ตกลงมันคือสัตว์ร้ายประเภทใดกัน ถึงสามารถเรียกตระกูลสัตว์ร้ายที่น่ากลัวเช่นนี้ออกมาต่อสู้ได้
อ๊ากกก!
เสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่เจ้าเปี๊ยกไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ราวจะกำจัดคนเหล่านั้นให้สิ้นซากก่อนถึงยอมหยุด
…
ชายผู้มอมแมมยืนอยู่กับที่ มองขึ้นไปยังกรงเล็บยักษ์อันน่ากลัวที่ยื่นออกมาจากท้องฟ้าอันไกลโพ้น ใบหน้าซีดขาว ความกลัวแผ่ซ่านในใจ เขาไม่ได้ก้าวเดินต่อ แต่กลับลากขาที่แข็งทื่อก้าวถอยหลัง จนในที่สุด หลังจากที่เขารู้สึกว่าขาของเขากลับสู่ปกติ จึงหันหลังกลับโดยไม่ลังเลและวิ่งไปยังทางออกของถ้ำสวรรค์
ในขณะเดียวกัน ทุกคนในถ้ำสวรรค์ต่างสัมผัสได้ถึงลมปราณของกรงเล็บยักษ์และมองเห็นกรงเล็บยักษ์ที่ยื่นออกมาจากรอยแยกของท้องฟ้านั้นน่ากลัวเพียงใด
ความกลัวแพร่กระจายในใจของทุกคน แต่ท่ามกลางความน่าหวาดกลัวนี้ มีเพียงแต่เจียงหลีที่ไม่ได้ตกใจกลัวเลยแม้แต่น้อย
นางจับตัวชิงหว่านที่สั่นเทาและพูดกับนางว่า “เจ้ารออะไร ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดี!”
“หา” ชิงหว่านไม่เข้าใจสิ่งที่นางพูด
เจียงหลีไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม สะบัดแส้ยาวในมือและสุ่มรวบผู้หลบหนีแล้วโยนไปตรงหน้าของชิงหว่าน “ล