างรวดเร็ว
“ไม่ว่าเวลาไหนก็ตาม อย่าประมาทคู่ต่อสู้เด็ดขาด” เจียงหลีกล่าวอย่างเคร่งขรึม
ชิงหว่านเม้มริมฝีปาก ลังเลเล็กน้อยในใจ
ทันใดนั้น นางหันหลังกลับและมองไปด้านหลังด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก “มีคนมาอีกแล้ว! พวกเราไปกันเถอะ” นางรู้ดีว่าสัญลักษณ์สีเงินและสีทองมีความหมายอย่างไรกับคนอื่นๆ
การต่อสู้ที่เพิ่งจบไป แม้ว่านางจะไม่ได้ฆ่าคนมากมาย แต่นางก็ใช้พลังวิญญาณไปจำนวนมาก
เจียงหลีหรี่ตาและพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ไปกัน” นางเพิ่งปลดปล่อยพลังจิตกวาดไปรอบๆ และพบว่ามีคนไม่น้อยกว่าหนึ่งพันคนมาทางนี้
สองต่อพันหรือ
ใช้น้อยสยบมาก เช่นนี้ไม่ใช่เรื่อง
อย่างไรก็ตาม นางมีสัญลักษณ์สีทองอยู่แล้ว จากนี้ก็ช่วยชิงหว่านเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์สีทองก็พอแล้ว ตอนนี้ยังมีเวลาและไม่จำเป็นต้องสู้สุดตัวอยู่ที่นี่
แน่นอนว่าก่อนที่พวกนางจะจากไป เส้นทางหลบหนีของพวกนางถูกตัดไปจนหมด
“จะทำเช่นไรดี” เสียงของชิงหว่านสั่นสะท้านอย่างแผ่วเบา นางเอนตัวเข้าใกล้เจียงหลีและมองไปยังร่างที่ปรากฏอย่างต่อเนื่อง
ใบหน้าของเจียงหลีเคร่งเครียด สัญลักษณ์สีทองบนคิ้วของนางช่างเป็นอุปสรรคเสียจริง
ภาพเงาของผู้คนรวมตัวจากทั่วสารทิศ ในบรรดาคนเหล่านี้มีทั้งลมปราณแข็งแกร่งและอ่อนแอ แต่พวกนางกลับเป็นเป้าอย่างไม่ต้องสงสัย
“หนีไม่พ้น ก็ทำได้เพียงสู้ขาดใจเท่านั้น” เจียงหลีหรี่ตา มือขวาสั่น และจูเสียได้กลายเป็นแส้ยาว ตกลงสู่มือนาง
ชิงหว่านมองไปที่อาวุธขอ
