ตรงหน้าของเจียงหลี ยีฟันขู่ใส่ฝูงชนด้วยท่าทางที่ดุร้าย
“หลิวหลี! เจ้ากำลังทำอะไร กลับมาได้ยินไหม” เจียงหลีตกใจ
นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงเพียงอย่างเดียวบนสีหน้าของนางในระหว่างการต่อสู้ทั้งสองครั้ง ก่อนหน้านี้ ถูกปิดล้อมโดยผู้คนมากมาย สีหน้าของนางก็ไม่เคยเปลี่ยน
แต่เดรัจฉานตัวน้อยดูเหมือนจะไม่ได้ยินเสียงเรียกของนาง จ้องมองไปที่คนเหล่านั้น และดวงตาค่อยๆ ดุร้าย
“จิจิ๊ดดด!”
เสียงเล็กนุ่มนวลดังออกมาจากปากของเจ้าเปี๊ยก
เจียงหลีผงะไปชั่วขณะ ยืนอยู่กับที่อย่างงุนงง แท้จริงแล้ว…หลิวหลีของนางไม่ใช่สัตว์ใบ้ เพียงแค่เสียงร้องของมันนั้น…
“จิจิ๊ดดด!” เจ้าเปี๊ยกเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและส่งเสียง
บริเวณโดยรอบตกอยู่ในความเงียบ
หลังจากนั้นเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น แน่นอนเสียงหัวเราะที่บังอาจนั้น มุ่งเป้าไปที่เสียงร้องที่น่ารักของเดรัจฉานตัวน้อย
ดวงตาของเจียงหลีเย็นชา โบกแส้ยาวในมือของนางไปยังคนที่หัวเราะเสียงดังที่สุด ระหว่างที่ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แส้ยาวรัดคอและยกชายคนนั้นขึ้น บินลอยไปตรงหน้าเจียงหลี
“เจ้าบังอาจหัวเราะเยาะมันหรือ” น้ำเสียงของเจียงหลีเย็นชาเป็นที่สุด นางออกแรงรัดศีรษะของเขาจนขาด โดยไม่เปิดโอกาสให้ผู้นั้นได้ตอบโต้
เสียงหัวเราะหยุดลงกะทันหัน
“จิจิ๊ดดด!” เสียงอ่อนเยาว์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ทันใดนั้น ถ้ำสวรรค์มืดลงทันทีและพลังอันน่ากลัวได้ระเบิดออกมาจากเดรัจฉานตัวน้อยโดยดวงตาของมันเปลี่ยนจากสีเข
