างกายของนางมีกล้ามเนื้อดุจน้ำแข็งและกระดูกดุจหยก จึงป้องกันได้น่าอัศจรรย์อยู่แล้ว เพียงชั่วพริบตา พลังระเบิดของการโจมตีนั้นได้สลายเข้าไปในร่างกายของนาง
นี่เป็นการต่อสู้ที่รุนแรงถึงชีวิต แต่เจียงหลีสามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย คนที่โจมตีถึงกับผงะและร้องเสียงหลงว่า “เป็นไปได้อย่างไร!”
ขณะที่เจียงหลีรอให้เขาตะลึง
นางรีบโต้กลับ กรงเล็บของเลี่ยเทียนซื่อข่วนไปที่หน้าอกของเขาอย่างแรง เพียงครั้งเดียวก็ทำให้กระดูกหน้าอกที่เรียงเป็นแถวแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ และโจมตีจนกระอักเลือดจนบินลอยออกไป
“ศิษย์น้องงง!” คนที่เหลือล้อมเจียงหลีไว้ตกใจและลอยตัวไปพยุงผู้ลอบโจมตีนั้น
ส่วนคนที่เหลืออีกสามคนเริ่มโจมตีเจียงหลีอย่างบ้าคลั่งมากขึ้นในทันที
การโจมตีที่เกิดขึ้นกับเจียงหลี ทำให้ร่างกายของนางเป็นประกายตลอดเวลาด้วยความแวววาวของเกราะเสวียนกังภายใต้การโจมตี ผิวหนังของนางก็ขาวผ่องขึ้นเรื่อยๆ ประดุจหยกและน้ำแข็งที่เปล่งประกายงดงามก็ไม่ปาน
ภายใต้การโจมตีที่รุนแรงเช่นนี้ กลับกระตุ้นพลังป้องกันของกล้ามเนื้อน้ำแข็งและกระดูกหยกของนางได้อย่างไม่คาดคิด
“เหตุใดถึงมีการป้องกันที่แข็งแกร่งเช่นนี้!”
“คนที่ฝึกฝนทักษะประเภทการโจมตี จะไม่สามารถมีการป้องกันที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้”
“เว้นแต่นางจะฝึกฝนประเภทป้องกันด้วย”
“เป็นไปไม่ได้! ผู้ฝึกฝนของประเภทป้องกัน ไม่สามารถมีพลังโจมตีได้รุนแรงเช่นนี้”
“แล้วนี่มันเป็นบ้าอะไรกัน!”
“ช่ว
