้สัญลักษณ์สีแดง”
“…”
“เจ้า! พวกเจ้า! ซู่ซินโมโหอย่างที่สุด ดวงตาของนางราวกับอาบยาพิษ มองไปยังคนกลุ่มนั้น นางคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะมายืน ณ จุดนี้”
“ถึงแม้จะฆ่าข้าแล้ว คนที่ฆ่าข้าก็จะตกเป็นเป้าเช่นเดียวกับข้า” ซู่ซินเบี่ยงประเด็น ตะโกนเสียงดัง
นางอยากใช้เรื่องนี้ ทำให้คนพวกนี้หวาดกลัว และไม่กล้าลงมือกับนางง่ายๆ
ถึงอย่างไร ใครฆ่านาง ระดับของสัญลักษณ์นักฆ่าจะเพิ่มขึ้นมาก และกลายเป็นผู้ถูกล่าคนต่อไป
“ยังพอมีความฉลาดอยู่บ้างนะ” คำพูดของซู่ซิน ลอยตามลมเข้าหูเจียงหลี ทำให้นางลืมตาขึ้น สังเกตเรื่องราวตรงหน้าอย่างเย็นชา
“อ่อ นั่นเป็นเรื่องของพวกข้า ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะมาห่วง” อย่างไรก็ตาม ก็มีคนที่ไม่แยแสใดๆ รวมอยู่ด้วย
คนที่ล้อมซู่ซินไว้ ค่อยๆ เข้ามาใกล้นาง ดวงตาไม่สามารถปกปิดความกระหายที่จะสังหารได้ อุณหภูมิบริเวณโดยรอบลดลง
“ข้า…ข้ารู้ว่าคนที่ได้สัญลักษณ์อยู่ที่ไหน! ขอเพียงแค่พวกเจ้าไม่ฆ่าข้า เพื่อตอบแทน ข้าจะพาพวกเจ้าไปหานาง ฆ่านางซะ มันคุ้มค่ากว่าการฆ่าข้าเสียอีก” ซู่ซินตะโกนขึ้นทันที
สีหน้าของเจียงหลีเปลี่ยนไปทันใด ดวงตามีรังสีความเยือกเย็น นางลุกขึ้นยืน เอ่ยกับชิงหว่าน
“ไป!”
ถึงแม้ชิงหว่านจะไม่เข้าใจ แต่ก็รีบตามเจียงหลีเพื่อหลบหนี
ทางด้านนั้น เสียงของซู่ซินดังต่อเนื่องไม่หยุด “ตอนที่ข้าแยกกับนาง นางได้สัญลักษณ์สีแดงแล้ว ไม่แน่ตอนนี้นางอาจจะได้สัญลักษณ์สีเงินแล้วก็เป็นได้ พวกเจ้าคิดดูดีๆ
