นี้…ช่างงดงามเสียจริง!
“ธิดาสวรรค์มีอะไรจะพูดหรือ” จอมยุทธ์หักห้ามใจที่โดนเจียงหลีปั่นอยู่อย่างไม่ตั้งใจ และทำท่าทีสงบนิ่งต่อไป
“จอมยุทธ์ช่วยอะไรข้าหน่อยได้ไหม” เจียงหลีผู้ยิ้มอย่างยั่วยวน
ใบหน้าที่งดงามนี้ จอมยุทธ์หลงจนเกือบโงหัวไม่ขึ้น ราวกับว่าในเวลานี้หากเจียงหลีเรียกให้เข้าไปตาย เขาคงทำตามอย่างไม่มีข้อกังขา “ธิดาสวรรค์ว่ามา”
“ฆ่าข้าซะ” ดวงตาคู่นั้นเจียงหลีหรี่ลง พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
หืม!
จอมยุทธ์ได้สติ เดินถอยหลังไปหลายก้าว ชี้ไปที่เจียงหลีอย่างเกรงกลัว “เจ้าใช้มนต์เสน่ห์กับข้าหรือ”
เจียงหลีงงงงวย “มนต์เสน่ห์อะไร คิดว่าข้าจะฝึกมนต์ดำอย่างนั้นหรือ” จะว่าไป หากนางจะฝึกมนต์เสน่ห์ ก็คงใช้ได้กับคนๆ นั้นเพียงผู้เดียว
“งั้น…รอก่อน…” จอมยุทธ์กะพริบตาเอ่ยอย่างไม่มั่นใจ “เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ ให้ข้าฆ่าเจ้าหรือ”
เจียงหลีพยักหน้า
จอมยุทธ์ยิ้มอย่างฝืนๆ มือทั้งสองปัดผมบริเวณหน้าผากออก ใช้สายตาที่จริงจังมองมายังนาง “ธิดาสวรรค์ เจ้างามเช่นนี้ เหตุใดจึงคิดสั้น อยากตายเสียเล่า”
“เจ้าไม่ต้องรู้มาก หากเจ้าไม่ฆ่าข้า ข้าจะฆ่าเจ้า เจ้าเคยพูดเองว่าที่แห่งนี้ หากไม่อยากถูกฆ่า ก็ทำได้เพียงฆ่าคนอื่นก่อน” เจียงหลียิ้มขณะเอ่ย
“…” จอมยุทธ์ตะลึง สีหน้าลำบากใจเหมือนอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก
เขาแค่อารมณ์ดี จึงพูดเย้าแหย่ขณะที่พบเจอหญิงงามเท่านั้นเอง ทำไมถึงกับกลายเป็นทำให้หญิงงามโกรธไปได้! จะร้องขอความตา
