านและพยักหน้าทันที ดวงตาของเขาจ้องมองยังเจ้าเปี๊ยกตัวนั้นและถามอย่างติดตลกว่า “สัตว์เลี้ยงของเจ้าดูน่ารักมาก แต่ข้าไม่เคยเห็นมันมาก่อน มันมีประโยชน์อย่างไรหรือ”
“ไม่มีประโยชน์” เจียงหลีตอบสั้นๆ แต่กลับพึมพำในใจ กะล่อน ชอบนอน นิ่งเงียบ
เอ่อ!
สีหน้าของจอมยุทธ์ตะลึงเล็กน้อย
ด้านนอก ชิงหว่านยุติการต่อสู้อย่างรวดเร็ว หลายคนในไป๋เซิงเหมินถูกนางฆ่าและสัญลักษณ์นักฆ่าเข้มขึ้นเล็กน้อย
แปะๆ!
จอมยุทธ์ปรบมือ เดินออกจากที่ซ่อน และกล่าวชื่นชมชิงหว่านว่า “ช่างคู่ควรกับการเป็นธิดาสวรรค์แห่งสำนักพรตเสวียนหมิงเสียจริง ลงมือเพียงชั่วครู่ก็ฆ่าพวกเศษสวะได้หลายคนแล้ว”
ชิงหว่านเงยหน้ามองเขาและหายใจเป็นปกติ
เจียงหลีก็เดินออกมาและพูดอย่างเย็นชา “ท่านมีสัญลักษณ์สีทอง ไม่กลัวว่าเราสองคนจะร่วมมือฆ่าท่านหรือ”
“ธิดาสวรรค์ทั้งสองงดงามประดุจนางฟ้าและเต็มเปี่ยมไปด้วยความยุติธรรม ข้าเองก็ไม่ได้ล่วงเกินพวกเจ้า และได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ พวกเจ้าจะฆ่าข้าได้อย่างไร” จอมยุทธ์หัวเราะกล่าว
ชิงหว่านถอนหายใจกล่าว “ท่านพูดถูก พวกไป๋เซิงเหมินเหล่านี้สมควรฆ่า แต่สำหรับคนอื่นที่พบเจอ…ไม่ได้โกรธแค้นอะไรกันมาก่อน กล่าวได้ว่าล้วนเป็นคนแปลกหน้า เพียงแค่พบหน้าก็จะเข่นฆ่ากันแล้ว ช่างยากที่จะลงมือ”
“นั่นง่ายมาก” จอมยุทธ์กล่าวอย่างไม่เห็นด้วย “ในเมื่อเจ้าไม่อาจลงมือฆ่าพวกเขาก่อน ก็รอให้พวกเขามาฆ่าเจ้า เจ้าค่อยลงมือพวกเขากลับก็พอแล้ว หาก
