านน้อย แต่นางไม่สามารถลืมแววตาที่เดรัจฉานน้อยจ้องนางก่อนหน้านี้ นางจึงลังเลที่จะเข้าใกล้
“เกี่ยวอะไรกับเจ้า” เจียงหลีกระตุกคิ้ว ปราดตามองซู่ซินอย่างไม่พอใจ
ร่องรอยของเจตนาฆ่าแวบผ่านไปทั่วดวงตาของซู่ซิน แต่หลังจากได้ยินเสียงของมหาปุโรหิตที่อยู่ด้านนอกรถม้า นางจึงไม่พูดอะไร
ทันทีที่เจ้าเปี๊ยกพุ่งเข้าสู่อ้อมแขนของเจียงหลี มันก็สงบนิ่งและหลับตาลง ดูเหมือนว่าตราบใดที่ยังอยู่กับเจียงหลีไม่ว่าปลายทางจะเป็นอย่างไรมันก็ไม่หวั่น
ไม่ช้ารถม้าก็ออกเดินทาง
รถม้าปิดสนิทจน เจียงหลีพยายามมองแต่ก็ไม่เห็นอะไร แต่นางแอบปล่อยพลังจิตเงียบๆ โดยปิดด้านนอกของรถม้าและ ‘ชม’ ทัศนียภาพภายนอกในอีกทางหนึ่ง
“ถ้ำาสวรรค์หมายความอย่างไร” เจียงหลีแอบกระซิบคุยกับชิงหว่าน
“เอ่อ แม้กระทั่งถ้ำสวรรค์เจ้าก็ไม่รู้เรื่อง ตกลงเจ้ามาจากที่ใดกันแน่” ใครจะรู้ว่ารถม้าไม่ใหญ่ แม้ว่าเสียงของเจียงหลีจะเบามาก แต่ซู่ซินก็ได้ยินมันและถือโอกาสเย้ยหยัน
เจียงหลีเงยหน้าขึ้นมองนางอย่างแหนงหน่าย เจียงหลีไม่สนใจนางและยังคงมองไปที่ชิงหว่านเพื่อรอคำตอบ
เมื่อเห็นว่าเจียงหลีทำเป็นเมินเฉยใส่ตัวเอง ใบหน้าของซู่ซินพลันร้ายกาจและหันศีรษะไปอย่างหยิ่งผยอง
“มันคือ…สถานที่ฝึกประสบการณ์” ชิงหว่านเงยหน้าขึ้นมองซู่ซินอย่างระมัดระวังและตอบอย่างลังเล หลังจากพูดออกไปแล้วนางก็รู้สึกว่าเจียงหลียังคงมองมาที่นางและจากนั้นก็กระซิบว่า “ถ้ำสวรรค์เป็นสถานที่น่ากลัว เม
