อวี้เผยสีหน้าระรื่น
เขามักเห็นเจียงหลีและเดรัจฉานน้อยอยู่กันไม่ยอมแยกห่าง เดรัจฉานน้อยปรากฏตัวที่นี่และเจียงหลีก็ต้องอยู่ใกล้ละแวกนี้ด้วยเช่นกัน
ตั้งแต่กลับมาถึงสำนักพรตเสวียนเทียน เขายังไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัสกับธิดาสวรรค์นี้ที่ทำให้เขาใจสั่น
ถ้าเจียงหลีอยู่ใกล้ๆ เขาก็จะสามารถมองเห็นความงามที่ไม่มีใครเทียบได้อีกใช่หรือไม่
หาก…เดรัจฉานน้อยออกมาเอง เขายังสามารถใช้โอกาสนี้ส่งเดรัจฉานน้อยคืนเจียงหลี นี่คือสวรรค์ประธานพรชัดๆ! บางทีอาจได้หัวใจจากคนงามก็เป็นได้
เมื่อหันอวี้คิดเสร็จสรรพก็แสดงรอยยิ้มออกมาทันทีและเดินไปหาเดรัจฉานน้อยโดยไม่สนใจคนอ้วนและผอมทั้งสอง
พวกเขาสองคนผงะไปชั่วขณะและยังคงแยกแยะประโยคของเขาว่า ‘สัตว์เลี้ยงของธิดาสวรรค์’ หมายถึงอะไร
และเจ้าเปี๊ยกจ้องมองเขาที่เข้ามาใกล้มันอย่างเย็นชา จากการแสดงออกของเขามันก็เดาได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
“เจ้าออกมาได้อย่างไร หรือว่าหาเจ้าของไม่เจอ ข้าพาเจ้าไปหานางดีหรือไม่”
ไม่ต้องการ!
“ไม่รบกวนศิษย์พี่หันแล้ว”
เมื่อเจ้าเปี๊ยกกำลังปฏิเสธในใจ เสียงของเจียงหลีก็ปรากฏขึ้นแล้ว
น้ำเสียงไพเราะเสนาะหู
หันอวี้หันหลังไปก็ได้กลิ่นหอมลอยตามลมเตะจมูกบุคคลทั้งสาม คนอ้วนและผอมเพิ่งเคยเห็นเจียงหลีเป็นครั้งแรก ภายใต้แสงจันทร์นางสวมชุดที่มีเพียงธิดาสวรรค์เท่านั้นที่สามารถสวมใส่ได้ และนางมาที่นี่อย่างสง่างามราวกับเทพเซียน ความรู้สึกใคร่นั้นเปิดเผยออกมาอย่างเ
