กพลังวิญญาณไปแล้ว ข้าต้องกลายเป็นคนไร้ประโยชน์แน่ๆ ถ้าถูกปล่อยตัวไปก็ทำได้เพียงถูกผู้คนรังแก อยู่ที่สำนักพรตเสวียนหมิงต่อไปหากไม่มีคนปกป้องก็ต้องโดนรังแกเช่นเดิมอยู่ดี” ชิงหว่านพูดด้วยความสิ้นหวัง
“อย่าเพิ่งด่วนสรุป นี่ยังไม่ได้เริ่มเลยนะ” เจียงหลีเอ่ยปลอบ
ถึงอย่างไรนางไม่อยากแย่งตำแหน่งธิดาสวรรค์อะไรทั้งนั้น ถ้ามีโอกาสก็จะหนีไป ขอแค่ชิงหว่านเอาชนะซู่ซินนั่นได้ก็จะมีโอกาสได้เป็นธิดาสวรรค์
“ไม่ต้องปลอบข้าแล้ว” ชิงหว่านฝืนยิ้ม
“เล่าเรื่องยันต์ธาราทมิฬให้ข้าฟังหน่อยสิ” เจียงหลีหยั่งเชิงถาม
เมื่อเอ่ยถึงยันต์ธาราทมิฬ ชิงหว่านก็เปลี่ยนสีหน้าอีกครั้งแล้วก็ประหม่าขึ้นมา
“เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า” เจียงหลีจับข้อมือของนางแล้วเอ่ยถามเสียงต่ำ
ชิงหว่านขมเม้มริมฝีปากแน่น เลือดฝาดบนใบหน้าค่อยๆ จางหาย ทันใดนั้นนางก็ทิ้งตัวนั่งยองบนพื้น สายตาลอกแลกทำอะไรไม่ถูกแลดูน่าสงสาร “เมื่อถูกฝังยันต์ธาราทมิฬเข้าไปชีวิตของพวกเราก็จะไม่ใช่ของตนเองอีกต่อไปแล้ว”
“หมายความว่าอย่างไร” เจียงหลีสั่นสะท้านในใจ
นางปล่อยข้อมือชิงหว่านแล้วมองนางที่นั่งกอดเข่าลนลานแล้วเจียงหลีก็รู้สึกกระวนกระวายตามนางขึ้นมาบ้าง
“เมื่อฝังยันต์ธาราทมิฬเข้าไปแล้วนอกจากความตายก็ไม่มีวิธีที่สามารถเอาออกได้ ผู้ที่เป็นคนฝังสามารถควบคุมคนที่ถูกฝังยันต์ หากไม่ทำตามก็จะถูกทรมานจนอยากตายก็ตายไม่ได้”
อะไรนะ!
ดวงตาของเจียงหลีเบิกกว้างทันใด และแววตาของนางก็
