ด้วย
น้องสาวของเขาเก่งกาจขนาดนี้ เขาในฐานะพี่ชายจะน้อยหน้าได้เยี่ยงไร
เจียงเฮ่าสะบัดคอช้าๆ เผยเสียงดัง กร็อบ เขามองมหาปุโรหิตด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “เช่นนี้ค่อยยุติธรรมหน่อยใช่หรือไม่”
“เหอะ!” มหาปุโรหิตสบถเสียงเย็น ใบหน้าน่าเกลียดของเขาแสดงสีหน้าชั่วร้าย
“แค่เพิ่งได้เลื่อนขั้นเป็นหลิงหวังก็คุยโวโอ้อวดอย่างไม่รู้สึกกระดากอาย” มหาปุโรหิตพุ่งเข้าใส่เจียงเฮ่า
เจียงเฮ่ายังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งยกฝ่ามือแล้วกดไปที่ความว่างเปล่าทันทีพลังราวกับสัตว์ป่า การโจมตีย่างบ้าคลั่งในสีหน้าของมหาปุโรหิตซึ่งทำให้เขาร้องคร่ำครวญ
เพิ่งจะเลื่อนขั้นเป็นหลิงหวัง ทำไมถึงได้เก่งกาจแบบนี้ มหาปุโรหิตแอบตกใจ
ณ ที่ไกลออกไป เจียงหลีถอนสายตากลับมา
จู่ๆ พี่ชายก็เลื่อนขั้นเป็นหลิงหวังจึงทำให้นางสบายใจมากขึ้น สามารถไว้ใจให้รับมือประมุขสำนักพรตเสวียนหมิง
“เจียงหลี ดูเหมือนคราวนี้มหาปุโรหิตจะคิดผิดไปแล้ว เจ้าไม่ใช่ธิดาสวรรค์แห่งสำนักของข้า แต่เป็นภัยพิบัติ!” ดวงตาของประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงดำดิ่งไม่มีสิ่งใดเปรียบ
เจียงหลีกลับยักคิ้วแล้วเอ่ยขำ “ข้าไม่ใช่ธิดาสวรรค์อะไรนั่นตั้งแต่แรก” นางคิดว่าผู้หญิงที่เรืออับปางแล้วมาตายบนเกาะคนนั้นต่างห