ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงคำรามด้วยความโกรธ เขาเองก็สัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวใน
วรยุทธ์ของเจียงหลี
ในเวลานี้การโจมตีของมหาปุโรหิตได้มาถึงข้างหลังของเจียงหลีแล้ว พลังที่ไร้ขอบเขตได้โจมตีเจียงหลีโดยตรงทำให้นางกระเด็นกลิ้งกลางอากาศไปมาหลายตลบและได้ทลายฝ่ามือพลังปีศาจของนาง
พรวด! กระอักเลือดออกจากปาก สายตาเฉียบคมของนางจ้องไปยังมหาปุโรหิต
เพี๊ยะ!
เสียงอันดังกึกก้องของแส้ยาวได้ฟาดอกเสื้อของมหาปุโรหิตให้เปิดออก แส้ยาวนั้นทำให้เสื้อคลุมของเขาฉีกขาดเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นร่างผอมบางของชายชรา
ชายชราคนนี้มีรูปลักษณ์น่าเกลียดยิ่ง แววตาเย็นเยียบวาวโรจน์กลับทำให้คนรู้สึกหวาดหวั่นในใจ
เพื่อต้องการช่วยสำนักพรตเสวียนหมิงเขาไม่ห่วงแม้แต่ตัวเอง จึงรับจูเสียไปเต็มๆ
ขณะนั้นเองบาดแผลที่หลังของเขาเหวอะหวะและมีเลือดออกตลอดเวลา
เมื่อเห็นว่าประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงไปไหนไม่รอดแล้ว เขาจึงเบนสายตากลับมามองคนที่ใช้แส้ยาวฟาดเขาไม่ยั้งอย่างชั่วร้ายและมือผอมบางของเขาก็คว้าจูเสียเอาไว้
“จูเสีย!” เจียงหลีในท่าที่มั่นคงรีบตะโกนจูเสียทันที
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของผู้เป็นเจ้าของ จูเสียก็กลายร่างเป็นลำแสงเย็นเยียบ ส่งเสียง
