ก็จะถือว่าคืนความเป็นธรรมแทนสวรรค์” น้ำเสียงของเจียงหลีช่างเย็นเยียบมิมีสิ่งใดเปรียบ
ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงยิ้มดุร้าย “ฆ่าข้ารึ เจ้าก็แค่ฝันไปเท่านั้น! หากหลังกายเจ้ามีวิญญาณยุทธ์ห้าดวง บางทีข้าก็อาจจะนึกหวาดกลัวบ้าง แต่ตอนนี้ ต่อให้เจ้าเก่งกาจกว่านี้อีกแค่ไหน หลิงจงคิดจะต่อกรกับ
หลิงหวัง ก็ฝันไปเถอะ!”
หลังจากสิ้นเสียงของเขา วิญญาณยุทธ์ทั้งห้าดวงที่อยู่เบื้องหลังประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงก็หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาราวกับว่าเขาได้แปลงร่างเป็นสัตว์ประหลาดที่เต็มไปด้วยรัศมีอันดุร้าย
เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง กระโจนเข้าใส่หมายจะฆ่าเจียงหลี
“ของข้า! ทุกอย่างล้วนเป็นของข้า! หลังจากฆ่าเจ้าตายแล้ว ทุกสิ่งของเจ้าก็จะต้องตกมาเป็นของข้า!”
ลมปราณของหลิงหวังกำจายออกมา หัวใจของเจียงหลีราวกับถูกค้อนหนักทุบอย่างรุนแรง และนางก็ตกตะลึงในใจ แน่นอนว่าความแตกต่างระหว่างหลิงหวังและหลิงจงยังคงมีระยะห่างกันมาก
“ฆ่าข้ารึ เมื่อพลังของหลิงหวังเปิดออก แม้กระทั่งเจ้าอยากดิ้นก็ดิ้นไม่รอด แล้วจะฆ่าข้าอย่างไร” ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงเป็นถึงหลิงหวังระดับที่สาม ความพลังความสมารถของเขาไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย
ฆ่าไม่ตายอย่างน
