เสวียนหมิงจำนวนหนึ่งพุ่งเข้ามา
วานรกลืนเวหาที่อยู่เบื้องหลังของเจียงหลีคำรามชกหมัดลงบนพื้น แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่นเปลือกโลกแตกแยก สาวกสำนักพรตเสวียนหมิงจำนวนไม่น้อยตกลงไปยังใต้ผืนธรณีส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน
“ไม่เลว! คิดไม่ถึงว่าจะหลุดพ้นจากการบีบบังคับของหลิงหวังอย่างข้าได้ แต่เจ้าก็ต้องตายอยู่ดี!” ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงมิได้สนใจความเป็นความตายของสาวกสักนิด แล้วได้แต่ขู่เจียงหลีอย่างดุร้าย
“ฆ่าข้ารึ!” เจียงหลียกยิ้มเย็นเยียบ ดวงตายิ่งเป็นประกาย “เจ้ายังไม่คู่ควร!”
พลังของความแน่วแน่จะพุ่งออกมาจากดวงตาของนางมุ่งหน้าไปยังประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงด้วยรัศมีอันเฉียบคม ภายใต้แสงระยิบระยับดูเหมือนว่าแสงทุกดวงล้วนนำพาความไม่ย่อท้อก้าวรุดหน้าไปอย่างกล้าหาญโดยไม่กลัวอุปสรรคใดๆ
ความเฉียบคมที่ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างทำให้ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงหน้าถอดสีและสั่นเทาไปทั้งร่าง “นี่คือสิ่งใด” เขาคือหลิงหวังแต่ไม่ตระหนักรู้ถึงการข่มใจตนเอง
และเจียงหลีเป็นเพียงหลิงจงแต่กลับตระหนักรู้ถึงเจตจำนงแรกของนางแล้ว
แสงระยิบระยับปกคลุมประมุขสำนักพรตเสวียนหมิง เงาร่างของเขาถูกแสงปกคลุมทันทีแล้วได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากข้างใน
