ลังจากเดินทางเกือบเดือน กงเสวี่ยฮวากล่าว “ข้างหน้าก็คือวังเทียนอู่กงนี่เราเดินผ่านบ้านข้าอย่างนั้นหรือ ถ้าเช่นนั้นก็ไปพักผ่อนที่วังของข้าสองสามวันค่อยเดินทางต่อเถอะ”
วังเทียนอู่กง?
เจียงหลีตกใจและคว้าเสื้อคลุมของกงเสวี่ยฮวา “เจ้าหลอกข้า”
“รักษาภาพพจน์หน่อย แค่กๆ…นี่มาถึงอาณาเขตของวังเทียนอู่กงแล้ว อย่างน้อยเจ้าน่าจะเห็นแก่ข้าที่เป็นนายน้อยวังเทียนอู่กงสักหน่อยนะ” กงเสวี่ยฮวาอยากดึงเสื้อของตนขึ้นมา
เจียงหลียิ้มอย่างเย็นชา “ข้าก็ว่าทำไมเจ้าใจดีขนาดที่จะไปฮวงเสินกับข้า แท้จริงแล้วหลอกให้เรามาวังเทียนอู่กงนี่เอง”
“เข้าใจผิดแล้ว” กงเสวี่ยฮวากล่าวอย่างเกินจริง “จะไปฮวงเสินมันต้องผ่านอาณาเขตของวังเทียนอู่กงอยู่แล้ว ไม่เชื่อเจ้าสามารถดูแผนที่เองได้”
เจียงหลีมีข้อสงสัยในใจ มู่ชิงเหยียนกล่าวหลังได้เปิดแผนที่และตรวจสอบ “เขาพูดความจริง”
