“เจ้ากล้าแตะต้องนางก็ลองดู!”
เสียงสตรีห้าวหาญ ผสมน้ำเสียงที่ทรงพลังเข้ามาแทรกอย่างกะทันหัน
มือที่ง้างออกไปของเฟิ่งเซียน ค้างอยู่กลางอากาศ จะถอยก็ไม่ใช่จะเดินหน้าต่อก็ไม่ได้ ไม่สามารถขยับได้
ท่ามกลางกำแพงที่ใสดังแก้วมณี ก็มีเรือนร่างที่สง่างามปรากฏออกมา ซึ่งก็คือเจียงหลีที่ถูกดูดเข้าไปในตอนแรกนั้นเอง
“เจ้าเป็นทาสต่ำต้อยจากไหน กล้ายุ่งเรื่องของข้าอย่างนั้นรึ” เฟิ่งเซียนโกรธ
การถูกดูถูกต่อสาธารณะ ทำให้นางอับอายมาก ภายในใจของนางได้ฆ่าเจียงหลีไปเรียบร้อยแล้ว
“ปากสถุล!” เจียงหลีตอบเสียงนิ่ง
มือที่ถูกควบคุมของเฟิ่งเซียน ถูกปล่อยอย่างกะทันหัน
จากนั้น มือที่นางง้างไปไม่ใช่ทางหน้าของมู่ชิงเหยียน แต่ผ่านจมูกและตบลงไปอย่างแรงที่…
เพี๊ยะ!
เสียงดังก้องกังวานบนแท่นนี้ ดังเข้าไปในหู
ผู้คนต่างก็มองไปยังฝ่ามือที่ตบลงไปของเฟิ่งเซียนอย่างตกใจ ที่แท้นางได้ตบลงไปบนแก้มของนางเอง
พลังและแรงนั่น…โอ้โห!
คนไม่น้อยที่รู้สึกแก้มของตัวเองก็เกร็งและเจ็บไปตามๆ กัน!
มู่ชิงเหยียนมองไปทางเฟิ่งเซียนด้วยความประหลาดใจ แต่คนๆ นั้นถูกตัวเองตบจนมึน มือยังจับอยู่ตรงแก้มที่บวมแดง และไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
เกิดอะไรขึ้น