ที่เพิ่มระดับแล้วนั้นใหญ่ขึ้นมากเมื่อเทียบกับตอนแรก
สนามฝึกเดิมถูกแบ่งเป็นชั้นบนและล่าง
ชั้นล่างเป็นเหมือนเดิม เพียงแค่กว้างขึ้นอย่างมาก แต่ชั้นบนเจียงหลีมองไม่ค่อยออกนัก เพราะมันถูกล้อมรอบด้วยชั้นของหมอกและไม่รู้ว่าด้านในนั้นคืออะไร
นอกจากนี้ ในเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อยังมีตาน้ำเพิ่มมาอีกด้วย ข้างๆ ตาน้ำมีต้นไม้ปรากฏขึ้นหนึ่งต้น และมีผลสีทองสวยงามอยู่บนต้น ดูน่าสนใจเสียจริง
“น้ำพุแห่งนี้ต้องเป็นของดีแน่ๆ” เจียงหลีเดินเข้าไป สายตาตกอยู่บนตาน้ำ
แต่ข้อความที่เขียนลงบนป้ายเล็กๆ ถัดจากตาน้ำนั้น กลับทำให้นางตกใจอย่างรุนแรง
‘มีพิษ’
“…” เจียงหลีรู้สึกกล้ามเนื้อบนใบหน้าของนางกระตุกอย่างแรง
เสี่ยวหมีเจี้ยจื่ออย่าทำเช่นนี้กับนางได้หรือไม่ จะมีบ่อน้ำยาพิษไว้ที่นี่ทำไมกัน อยากจะฆ่าตัวเองรึไง!
เมื่อทราบเช่นนี้แล้ว เจียงหลีก็ถอยห่างออกจากบ่อน้ำยาพิษนี้ไปหลายก้าว แล้วมองไปที่สองสีทองเพียงหนึ่งเดียวบนต้นไม้โบราณที่เขียวขจีนั้น
“ไม่ใช่ว่านี่ก็มีพิษหรอกนะ” เจียงหลีหัวเราะ
จากนั้น ก็มีตัวอักษรลอยอยู่บนท้องฟ้าสีเทาของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ
[ผลแห่งปัญญา ที่รดด้วยน้ำจากบ่อน้ำยาพิษนี้ สิบปีถึงจะเกิดลูกหนึ่งผล
