“นี่…”
กงเสวี่ยฮวาอยากจะเรียกเจียงหลีไว้ แต่สุดท้ายแล้วก็เดินตามเจียงหลีไป
เมื่อเห็นเจียงหลีเดินเข้ามา คนผู้นั้นครุ่นคิดและพูดคุยกับคนข้างๆ สักครู่ จากนั้นก็เดินมาทางเจียงหลี
“คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเจ้าจริงๆ” คนผู้นั้นพูด
มุมปากของเจียงหลียกยิ้มขึ้น “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ มู่ชิงเหยียน” คนผู้นี้คือองค์หญิงแห่งราชวงศ์
โฮ่วจิ้นที่แอบรักพี่ชายของนาง
เป็นศัตรูกันในตอนนั้น จนท้ายสุดก็แยกทางกันไปราวกับยังอยู่ในสายตา
“ใช่! นานมากแล้วจริงๆ” มู่ชิงเหยียนพยักหน้าพร้อมเอ่ยด้วยความเสียใจ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่ทําให้ชีวิตตัวเองถูกโค่นล้ม มู่ชิงเหยียนไม่ได้แสดงความเกลียดชังออกมาเหมือนโจวยวนในตอนนั้น นางนิ่งมาก ทำให้เจียงหลีรู้สึกเหมือนเป็นสหายเก่าที่กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
นอกจากความประหลาดใจในตอนแรกแล้ว มู่ชิงเหยียนเพียงแค่แสดงสีหน้าสงบนิ่งออกมา
ดูเหมือนนางสามารถวางเรื่องราวที่ผ่านมาได้นานแล้ว
ไม่ได้เจอกันหลายปี มู่ชิงเหยียนดูสวยกว่าแต่ก่อนมาก แต่อารมณ์บุคลิกดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย ความสง่างามขององค์หญิงในตอนนั้นกลายเป็นสงบนิ่งและกร้านโลกในตอนนี้
ขณะที่เจียงหลีกำลังสังเกตนาง มู่ชิงเหยียนก็กำลังสังเกตเจียงหลี
