ลู่เสวียนลังเล ในขณะที่สายตาของเจียงเฮ่าแทบจะฆ่าคนได้นั้น เขาก็ตอบอย่างลำบากใจว่า “ท่านอาจารย์หนานกล่าวว่า ในขณะที่พวกเขากำลังจะถึงดินแดนตะวันตกซีฮวงนั้น ได้เจอกับพายุลูกใหญ่ ทำให้เรืออับปางจมลงไปใต้ทะเล ซ้อเล็กและท่านอาจารย์ก็ถูกคลื่นทะเลซัดจนแยกจากกัน”
ตู้ม!
เจียงเฮ่าดูเหมือนถูกสายฟ้าผ่าในวันที่ท้องฟ้าสดใสอย่างไรอย่างนั้น เขาปล่อยมือออกจากลู่เสวียน แทบจะล้มทั้งยืนและพึมพำกับตัวเองไม่หยุด “ข้าไม่ควรกลับมาก่อน ข้าควรอยู่กับอาหลีต่อ อยู่กับอาหลี…อยู่กับอาหลี…”
พี่เฮ่า พี่อย่าเพิ่งเป็นกังวล ไปพบท่านอาจารย์หนานกับข้าก่อนเถิด” ลู่เสวียนรีบพยุงเขาไว้ ไม่ให้เขาล้มลงไปจริงๆ
ใช่! ท่านอาจารย์หนาน! พบท่านอาจารย์หนาน!
แววตาสิ้นหวังของเจียงเฮ่ามีความหวังขึ้นอีกครั้ง เขาจับเสื้อของลู่เสวียนไว้และเดินไปไปพบหนานอู๋เฮิ่น
ในขณะนี้ หนานอู๋เฮิ่นกำลังรายงานทุกอย่างให้กับสาวกกลุ่มอำนาจฮวงเสินด้วยสีหน้าซีดเซียว เจียงหลีเป็นคนสำคัญของพวกเขาที่ถูกบันทึกมานานแล้ว ทำไมครานี้ถึงไม่มีข่าวคราวของนางเลยล่ะ
เฟิงสิงอวิ๋นคอยปลอบประโลมอยู่ข้างเขา แต่สีหน้าก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาเลยสักนิด
เหวินเหรินชิ่งชิ่งเฝ้าไว้ตร
