ลึกๆ แล้วก้มหน้าหลับตาลง
เมื่อนางลืมตาขึ้นมา แววตามีความรู้สึกที่ซับซ้อน ไม่แน่ใจว่าควรจะเสียใจหรือว่าดีใจดี
“ธิดาสวรรค์?” มีคนเอ่ยเร่งเร้า
สีหน้าชิงหว่านซีดเซียวแล้วตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ไม่มีแล้ว” กลิ่นอายของยันต์ธาราทมิฬหายไปแล้วจริงๆ ถ้าเช่นนั้นเจียงหลี…ตายแล้วจริงหรือ
“ท่านแน่ใจรึ ธิดาสวรรค์” คนๆ นั้นถามอย่างไม่มั่นใจ
ชิงหว่านอดทนมาตลอดทาง ได้ยินคำถามเช่นนี้ สีหน้านางก็เย็นชาลงทันที “ยันต์ธาราทมิฬเป็นสิ่งที่ท่านประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงสั่งให้มหาปุโรหิตทำขึ้นมา มันจะหายไปหรือไม่นั้น นอกจากข้าแล้ว มหาปุโรหิตและท่านประมุขก็สามารถสัมผัสได้ หากพวกเจ้าไม่เชื่อข้าก็สามารถไปถามท่านประมุขสำนักได้”
หลายคนมองหน้ากัน ต่างสื่อสารกันในใจ
ยันต์ธาราทมิฬนอกจากจะตายไปแล้วเท่านั้นถึงจะหายไปได้
ดูท่าแล้ว นางเจียงหลีคงจะตายแล้วจริงๆ
แต่ท่านประมุขสำนักพรตต้องการนางที่ยังมีชีวิตอยู่
พวกข้าก็อยากจับร่างที่มีชีวิตอยู่ แต่…เพื่อจับนาง ท่านผู้คุมห้องขังก็ต้องเสียสละตนเองเช่นกัน
พวกข้าพยายามแล้ว ไม่มีทางเลย
“…”
หลายคนต่างจ้องมองกันสักพัก ถึงกล่าวกับชิงหว่านว่า “เชิญธิดาสวรรค์กลับไปรายงานทุกอย่างให้กับท่า
