ุโรหิตลึกลับยากที่จะหยั่งเบื้องลึกเบื้องหลัง เจียงหลีไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งสิ้น
“หันอวี้ ให้มันน้อยๆ หน่อย นอกจากหยุดเพราะยอมจำนนแล้ว ยังมีที่เป็นไปได้ก็คือ…หยุดเพื่อ…ฆ่าเจ้า!” เจียงหลีเตือนด้วยความหวังดี
ทันใดนั้น คำพูดของนาง กลับนำมาซึ่งเสียงหัวเราะดังไปทั่วของหันอวี้และพรรคพวก
พวกเขากำลังหัวเราะเยาะคำคุยโวของนาง จนลืมไปสนิทว่าเป็นใครที่ครานั้นถูกห้อมล้อมไว้อย่างแน่นหนา ลงมือสังหาร ทำลายประตูสำนักหนีออกมา
ในระหว่างที่พวกเขากำลังหัวเราะเยาะอยู่ ร่างของเจียงหลีก็กลายเป็นเงา
มองเห็นเพียงแค่แส้ยาวกวัดแกว่งในมือนาง เล็งไปที่คนที่อยู่รอบๆ หันอวี้แล้วจู่โจม เงาของแส้นั้น ราวกับอสรพิษยาวตัวหนึ่ง โลดแล่นปราดเปรียวอยู่บนท้องฟ้า
ลูกศิษย์ของสำนักพรตเสวียนหมิงที่ไล่ตามมา ล้วนเป็นศิษย์เอกทั้งนั้น ฝึกฝนอยู่ในระดับสูงกว่าพวกที่กั้นประตู ทว่ายามอยู่ต่อหน้าเจียงหลี ก็ยังไม่สามารถรับมือได้ไหว
แส้ยาวฟาดลงบนร่างของสองคนนั้น ความเจ็บปวดแผ่ซ่าน เข้าไปในร่างกายพวกเขาในทันที
พละกำลังที่แกร่งกล้า ทำให้สองคนนั้นกระเด็นหงายหลังร่วงจากหลังม้าลงบนพื้นดิน ใช้มือปิดบาดแผลด้วยความเจ็บปวด
อีกสองคนก็จู่โจมมายังเจียงหลีเพื
