หลังจากนางตัดแล้ว ยังใช้พลังวิญญาณทำลายเส้นลมปราณอีก จึงทำให้เนื้อเยื่อตาย ต่อให้ต่อมันกลับไป ก็ไม่สามารถใช้งานมันได้อีก และยังอาจจะทำให้แผลเน่าเปื่อยอีก”
“นังแพศยา!”
ร่างกายของประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงสั่นสะท้านไปด้วยแรงที่น่าหวาดกลัว สั่นสะเทือนไปทั่วทุกทิศ ผ้าคลุมของมหาปุโรหิตก็ถูกลมพัดไป สิ่งของทั้งหมดที่ประดับอยู่ภายในตำหนัก ก็โดนแรงสั่นสะเทือนในครั้งนี้ทำให้แตกละเอียด
“หรือว่า ต่อจากวันนี้ไป ข้าจะเป็นสัตว์ประหลาดที่เป็นชายก็ไม่หญิงก็ไม่เชิงอย่างนั้นหรือ” ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงไม่ยินยอมที่จะเป็นเช่นนี้
ข้าเพียงชอบพอหญิงสาวคนหนึ่งเท่านั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น!
มหาปุโรหิตเงียบไม่พูดจา เมื่อเขารู้สึกว่าความโกรธของประมุขสำนักเสวียนหมิงนั้นได้ระเบิดจนถึงจุดสุดขีดแล้ว จึงพูดออกมาอย่างลังเล “หรือว่า…จะลองปลูกถ่ายดู”
“ปลูกถ่ายเช่นไร” ประมุขสำนักพรตเสวียนหมิงมองไปที่เขา
มหาปุโรหิตกล่าว “ใช้อวัยวะของผู้อื่น มาต่อในส่วนที่โดนตัดไปของตนเอง แต่ทว่า นี่ไม่ใช่วิธีการรักษาที่ยั่งยืน ทุกเดือนเว้นเดือน จะต้องปลูกถ่ายหนึ่งครั้ง ประมุขก็จะต้องรับความเจ็บปวดเช่นนั้นอีกครั้งหนึ่ง ข้อดีที่มีเพี
