หากนางได้สัญลักษณ์สีเงินแล้ว หากฆ่านางสำเร็จ สัญลักษณ์นักฆ่าของพวกเจ้าจะเปลี่ยนเป็นสีอะไร และสำหรับตัวข้า ที่แม้แต่สัญลักษณ์สีแดงยังไม่ได้มาครอบครอง ฆ่าข้าแล้ว พวกเจ้าจะสูญเสียคนที่เป็นเบาะแสเยี่ยงข้าไป”
คนที่ล้อมนางอยู่ ต่างหยุด
ผ่านไปชั่วครู่ มีคนถามขึ้น “เจ้าพูดจริงหรือ”
ซู่ซินรู้ว่าพวกเขาเริ่มสนใจ “แน่นอน! ถึงอย่างไร ข้าก็อยู่ในกลุ่มพวกเจ้า หากข้าหลอกพวกเจ้า พวกเจ้าก็ฆ่าข้าทิ้งได้ทุกเวลา”
“จริงอย่างที่พูด… เจ้ารีบนำทาง!”
…
เจียงหลีที่หนีไปในทันใด บนใบหน้ายังคงมีความเยือกเย็น
ทั่วรางกายมีกลิ่นอายความดุดัน ทำให้ชิงหว่านไม่กล้าที่จะส่งเสียงรบกวน
ยืมมือคนอื่นฆ่าคน! ในใจเจียงหลียิ้มอย่างเย็นขา ขณะที่ซู่ซินเปิดปากพูด เจียงหลีก็คิดไว้แล้วว่านางตัดสินใจจะทำอะไร จึงรีบพาชิงหว่านรีบหนีออกมา
ซู่ซินคนนี้คงจะเก็บไว้ไม่ได้แล้ว เจียงหลีครุ่นคิดในใจ
ทันใดนั้น นางหยุดเดิน เพียงนิดเดียวชิงหว่านก็จะชนหลังนางแล้ว
“มีอะไรไรหรือ” ชิงหว่านรีบตั้งตัวยืนให้มั่นคง
เจียงหลีที่มีท่าทีเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ได้ถามขึ้น “ยันต์ธาราทมิฬสามารถเปิดโปงที่ตั้งเราและในระหว่างพวกเราสามคนสามารถรับรู้ได้ถึงยันต์ธาราทมิฬซึ่งกันและกันหรือไม่”
โอ้…
ชิงหว่านรู้สึกงุนงงตอบอย่างไม่แน่ใจ “เหมือนว่าจะได้นะ…ถึงอย่างไรภายในร่างกายของพวกเราต่างมีกลิ่นอายของยันต์ธาราทมิฬ ถ้าหากอยากรับรู้ ก็น่าจะรับรู้ได้”
รอยยิ้มของเจียงห
