่สองคนนั้นอีกครั้ง ซู่ซินไม่มีอะไรผิดแผกแต่ทว่าสีหน้าของชิงหว่านกลับซีดเผือดปลายนิ้วสั่นระริก
“ที่นี่มียันต์ธาราทมิฬสามชิ้น ข้าจะฝังเข้าไปในร่างกายของพวกเจ้า” มืออีกข้างของมหาปุโรหิตที่ซ่อนอยู่ในเสื้อคลุมยื่นออกมาและมีสามสิ่งที่เปล่งประกายด้วยสีทองและสีดำอยู่ในมือ
เมื่อเห็นมือข้างนั้นเจียงหลีก็หายใจหอบถี่ นั่นใช่มือคนจริงๆ หรือ ทั้งผอมแห้งแล้วผิดรูปราวกับหนังหุ้มกระดูก
“ยันต์ธาราทมิฬ!” ทันใดนั้นเสียงอันแหลมคมและหวาดกลัวก็ดังขึ้นในหูของเจียงหลี
เจียงหลีหันไปมองชิงหว่านซึ่งสีหน้าของนางได้เปลี่ยนไปอย่างมาก
เจียงหลีเห็นแต่สีหน้าของนางขาวซีดแล้วถอยหลังไม่หยุดและส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่…ไม่…อย่าฝังยันต์ธาราทมิฬใส่ข้า…ข้าจะเชื่อฟัง…จะอยู่ในโอวาทแน่นอน”
“โอ้ ดูเหมือนเจ้าจะมีความเข้าใจเกี่ยวกับความวิเศษของยันต์ธาราทมิฬ” มหาปุโรหิตขยับเล็กน้อยและดูเหมือนจะมองไปที่ชิงหว่าน
เจียงหลีขมวดคิ้วขยับสายตาจากชิงหว่านไปยังสิ่งที่อยู่ในมือของมหาปุโรหิต
“ตราบใดที่เจ้าเชื่อฟัง ยันต์คงคมทมิฬนี้จะไม่มีบทบาทใดๆ” มหาปุโรหิตหัวเราะ ‘หึๆ’ เสียงนั้นช่างน่ากลัวและมืดมน
เมื่อสิ้นเสียงของเขา แสงสีดำและสีทองสามดวงก็พุ่งเข้าใส่ร่างของพวกเจียงหลีทั้งสามคน
เจียงหลีต้องการปัดป้องโดยมิรู้ แต่ลำแสงสีทองและสีดำนั้นกลับทะลุผ่านพลังวิญญาณของนางได้อย่างง่ายดายแล้วฝังเข้าไปที่กลางหน้าอกของนางโดยตรง
หญิงสาวอีกสองคนก็เช่นกัน
แต่ทว่า
