แววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง ความตื่นเต้นที่รอคอยมานานหลายปี ในที่สุดก็มีหวังและนั่นก็ได้ทำลายความเงียบภายในใจของพวกเขาลง
“เจียงหลี ทุกวันนี้ดินแดนใต้หนานฮวงเกินกว่าครึ่งอยู่ในมือของท่าน ถ้าหากเป็นไปตามที่พวกเราคิด อีกไม่นานท่านก็สามารถรวบรวมแผ่นดินหนานฮวงได้และกลายเป็นจักรพรรดินีแห่งหนานฮวง เช่นนั้นการแก้ไขสถานการณ์ปัจจุบันของการฝึกฝนพลังในหนานฮวงก็ถือเป็นความรับผิดชอบของท่าน”
เจียงหลีเงียบไม่พูดอะไร
ใต้หล้าก็คือของนาง ผู้คนก็คือประชาชนของนาง เป็นธรรมดาที่ภาระหน้าที่ทั้งหมดนี้คือของนาง จักรพรรดิไม่ได้เป็นกันง่ายเช่นนั้น
เป็นธรรมดาที่จะเลือกเป็นจักรพรรดิที่เฉลียวฉลาด มีความสามารถหรือเป็นจักรพรรดิที่ไร้ซึ่งคุณธรรมก็ได้
แต่เห็นได้ชัดว่าเจียงหลีไม่อยากเป็นจักรพรรดิที่ไร้ซึ่งคุณธรรม หนานฮวงเป็นของขวัญที่ลู่เจี้ยมอบให้นาง นางจะไม่ตั้งใจรักษามันไว้ให้ดีได้อย่างไร
“ถ้าหากฝึกฝนพลังที่อื่นแล้วผ่านขั้นหลิงจงไปได้แล้วกลับมาที่หนานฮวงล่ะ” เจียงหลีถาม
สามยอดปราชญ์ที่นั่งอยู่ทางขวาส่ายหัวและยิ้มแห้ง “ไร้เดียงสาจริงๆ โลกภายนอกกว้างใหญ่ยิ่งนัก การแสวงหาความแข็งแกร่งนั้นดึงดูดผู้ฝึกฝนทุกคน คนที่ออกไปจากหนานฮวงนั้นก็มีไม่น้อย แต่ไม่เคยมีใครกลับมา”
“…” เจียงหลีไม่มีอะไรจะพูดตอบ
บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่สามยอดปราชญ์ไม่จากหนานฮวงไปไหน ในขณะเดียวกันที่พวกเขาอยากจะเฝ้ารักษาดินแดนใต้หนานฮวงไว้เพราะกลัวว่าห
