ฝ้ารักษาหนานฮวงให้สงบสุขอย่างสุดความสามารถพ่ะย่ะค่ะ”
กว่าพวกเขาจะสืบหาเรื่องราวเหล่านี้ในอดีตมาได้ เฒ่าชราแล้ว ไม่สามารถไปตามหากลองศิลาจารึกได้ว่าอยู่ที่ไหนได้ ความหวังในวันนี้ คงต้องฝากให้เจียงหลี แต่ว่าพวกเขาก็จะไม่ทำให้เจียงหลีห่วงหน้าพะวงหลัง
เห็นท่าทางที่จริงใจของทั้งสามคน เจียงหลีก็รู้สึกซาบซึ้ง พวกเขาคงสำนึกรักแผ่นดินนี้มากแน่ๆ ถึงได้ยอมเสียสละมากขนาดนี้ ความรู้สึกสงสารแผ่นดินก็สมแล้วที่เป็นนักปราชญ์
เจียงหลีไม่ได้ไปจากสถาบันไป๋หยวนดั่งที่ทั้งสามพูดไว้ เมื่อไม่มีเรื่องใหญ่อะไร ก็ตั้งอกตั้งใจฝึกฝน ดังนั้นนางก็รอจดหมายลับจากหรงจิ่งและฝึกฝนอยู่ในสถาบันไป๋หยวนภายใต้คำชี้แนะของสามยอดปราชญ์
ระยะเวลาในการฝึกฝนผ่านไปไวมาก
ระยะเวลาครึ่งปีผ่านไป จดหมายลับของหรงจิ่งก็มาถึงราชวงศ์จยาเซียนแล้วจากนั้นก็ตกอยู่ในมือของเจียงหลี
…………………………….
