กันอีกแล้วนะ” เสียงที่เลือนรางพูดกับจียงหลี
ทันใดนั้นเจียงหลีก็หรี่ตาลง นางจำเสียงนี้ได้! นี่เป็นเสียงของวิญญาณอีกดวงที่มาจากสามร้อยปีข้างหน้า! “คือเจ้า!”
“ข้าเอง ดูแล้วช่วงนี้เจ้าก็ไม่ได้ละทิ้งการฝึกฝนจนมากเกินไป” วิญญาณอีกดวงพูดขึ้น
เจียงหลีมุมปากกระตุกเล็กน้อย
นางไม่ลืมที่จะฝึกฝนอย่างแน่นอนแต่ก็ไม่ใช่จะฝึกฝนอยู่ตลอดเวลา แม้แต่เนี่ยนไซว่ก็ยังต้องพึ่งพลังจิตของผู้อื่นในการบรรลุ
เพียงแต่นี่ก็เป็นการพิสูจน์ได้ว่าวิญญาณอีกดวงไม่สามารถรับรู้ถึงการกระทำที่ผ่านมาของนางได้
อาจจะเหมือนกับที่วิญญาณอีกดวงได้เคยพูดไว้ นางเป็นเพียงจิตสำนึกที่ยังหลงเหลืออยู่ เพื่อบอกให้นางรู้ถึงจิตสำนึกทั้งหมด แม้แต่จะเรียกว่าวิญญาณยังเรียกไม่ได้เลย
“เรื่องที่เจ้าพูดเมื่อครั้งก่อน” เจียงหลีถามหยั่งเชิง
……………………….
