งแสงสีทองเป็นประกาย
พลังยังไม่ได้ฝึกฝนจนสำเร็จ ก็มีแนวโน้มที่จะฟื้นขึ้น ดูแล้วเรื่องการเกิดใหม่ จะชักช้าไม่ได้แล้วเซ่าตี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วพูดในใจ
ค่อยๆ กำมือแน่น เกิดความโกรธขึ้น
ทันใดนั้น ด่านล่างบัลลังก์อันสูงส่งของเขา ปรากฏวงแหวนสีทองสองวงขึ้นมา ตามมาด้วยร่างของคนสองคนที่ตกลงมาจากวงแหวน พลังลมปราณของพวกเขามีความอ่อนแรงและเลื่อนลอย แค่ปรากฏตัวก็นำมาซึ่งความเยือกเย็น
เสินอวี่และอวี้ฉีทั้งสองยืนมั่น หลังจากที่ได้สติกลับมาว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ทันใดนั้นก็รีบคุกเข่าลงต่อหน้าเซ่าตี้
“คารวะฝ่าบาท!”
“คารวะฝ่าบาท!”
“ข้าจะกลับไปเกิดใหม่” เซ่าตี้พูดอย่างเย็นชา
ทั้งสองคนที่คุกเข่าอยู่กับพื้น ในขณะเดียวกันก็เงยหน้าขึ้นมา ในแววตาเต็มไปด้วยความตกใจ ที่พวกเขาตกใจไม่ใช่เซ่าตี้จะเกิดใหม่ แต่เป็นเพราะพลังนั้นระงับไว้ไม่อยู่อีกแล้วใช่หรือไม่
“มหาเทพ พระองค์ไม่เป็นไรใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ” อวี้ฉีถามด้วยความกังวล
“ตอนนี้ยังไม่เป็นไร” เซ่าตี้ตอบกลับ
มหาเทพไม่มีทางพูดเหลวไหล อวี้ฉีโล่งใจ
“มหาเทพ เดี๋ยวข้าน้อยจะไปเตรียมการเรื่องเกิดใหม่ให้นะขอรับ” เสินอวี่พูดทันที
“ช้าก่อน” เซ่าตี้กลับเรียกเขาไว้
เสินอวี่และอวี้ฉีมองเขาพร้อมๆ กัน รอคำสั่งจากเขา
“ทำอย่างไรถึงจะเกิดใหม่แล้วยังจำได้” หลังจากที่เงียบไปชั่วขณะ เซ่าตี้พูดอย่างช้าๆ
เกิดใหม่แล้วยังจำได้หรือ
อวี้ฉีและเสินอวี่ล้วนแต่แปลกใจ
“เพียงแต่ว่าการเกิดใหม่ ล้วน