อินซุ่ยที่ดาหน้ากันเข้ามาเอาไว้และตะโกนเสียงดังลั่นพร้อมทั้งฉีกทึ้งพวกมันขาดเป็นสองท่อน
อินซุ่ยที่ฉีกขาดถูกเขาเหวี่ยงทิ้งไปสองด้าน เขาจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าดุดัน “คราวนี้ได้ตายสมใจแล้วสิ!”
อินซุ่ยหลังจากที่ถูกเขาฉีกร่างก็ตกไปกองกับพื้น ถึงแม้พวกมันจะกลับมาสู้ไม่ได้อีก แต่ท่าทางที่พวกมันตะเกียกตะกายขึ้นมายังทำให้รู้สึกหนาวสั่นอยู่ในใจ
“ตอนนี้ก็จัดการกับพวกอินซุ่ยได้ไม่ยากแล้ว” ใบหน้าขาวซีดของลู่เสวียนยกยิ้มแข็งกร้าว
เหวินเหรินชิ่งชิ่งเอ่ยเตือนเขา “อันที่จริง แม้อินซุ่ยจะไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายระดับสูง แต่เจ้าดูสิว่าในนี้มีจำนวนมากมายขนาดไหน”
แฮร่ๆๆ
สายตาขอเขามองอินซุ่ยที่มีไม่วันจบไม่สิ้น จึงทำให้ลู่เสวียนแค่นยิ้มค้างที่ใบหน้า ความหนักแน่นฉายชัดในแววตายิ่งขึ้น
“ฆ่าไปส่วนหนึ่งก่อนแล้วค่อยหาโอกาสหนีออกไป” เมื่อเจียงหลีพูดจบก็เปล่งแสงสีทองออกมาจากข้างหลังและกรงเล็บของเลี่ยเทียนซื่อก็ผนึกรวมเข้าบนมือของนางเช่นกัน
พลังวิญญาณที่ระเบิดขึ้นมากะทันหันทำให้เหวินเหรินชิ่งชิ่งตกใจมองสาวน้อยข้างกายอย่างสั่นสะท้าน นางแข็งแกร่งมาก! แม้จะไม่รู้ลึกรายละเอียดเกี่ยวกับอาณาเขต แต่พลังที่ระเบิดออกมาอย่างกะทันหันเช่นนี้ทำให้เหวินเหรินชิ่งชิ่งรู้สึกถึงความแข็งแกร่งมหาศาลได้
“อย่าให้อินซุ่ยพวกนี้ทำร้ายตนเองจนบาดเจ็บล่ะ แค่พวกมันข่วนหรือกัดจนบาดเจ็บก็จะถูกพลังชั่วร้ายเข้าสู้ร่างกายแล้วกลายเป็นอินซุ่ยเหมือนพวกมันไ
