นเริ่มปรากฏขึ้นอีกครั้งแล้ว
หลังจากเฝ้ารออยู่นาน เสินอวี่ก็ขมวดคิ้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล “รอบนี้ การกลับชาติมาเกิดขององค์จักรพรรดินานเกินไป”
“เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น” สีหน้าของอวี้ฉีตึงเครียดเช่นกัน
เสินอวี่ถอนหายใจเงียบๆ
“องค์จักรพรรดิกลับชาติมาเกิดเป็นเวลานานเพราะพลังนั้น และไม่สามารถล้มเหลวในช่วงสุดท้ายได้” อวี้ฉีกัดฟัน และดวงตาเป็นประกาย
เสินอวี่สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของเขาและเตือนว่า “เจ้าอย่าแม้แต่จะคิดนะ”
อวี้ฉีเงยหน้าขึ้นมองเขา เจตนาฆ่าในดวงตาค่อยๆ ดับลง
เสินอวี่เกลี้ยกล่อม “เจ้ากับข้าติดตามองค์จักรพรรดิมานานหลายหมื่นปี แต่เจ้าเคยเห็นองค์จักรพรรดิใส่ใจผู้หญิงเช่นนี้หรือไม่”
“เป่ยหงต้าเจ๋อผู้นั้น…”
“เวลานั้นผู้นั้นพูดติดตลก องค์จักรพรรดิยังไม่เคยคิดจริงจังเลย ทำไมเจ้าต้องพะวงใจตลอดเวลาด้วย” เสิ่นอวี่ขัดจังหวะเขา
มุมปากของอวี้ฉีกระตุกเบาๆ และกระซิบ “ข้าคิดว่ามีเพียงผู้นั้นที่คู่ควรกับองค์จักรพรรดิ” ผู้หญิงจากโลกจิ่วฮวงคนนั้นไม่มีอะไรเลย
“องค์จักรพรรดิมีทางเลือกของตัวเอง ข้ากับเจ้าไม่มีสิทธิเข้าไปยุ่งเกี่ยว สิ่งที่พวกเราต้องทำคือปฏิบัติตามคำสั่งขององค์จักรพรรดิ หากหญิงสาวผู้นั้นถูกลิขิตให้เป็นนายหญิงแห่งวังเซ่าตี้ พวกเราก็ทำได้เพียง ปฏิบัติต่อนางเช่นเดียวกับที่ปฏิบัติต่อองค์จักรพรรดิด้วยความเคารพ” เสินอวี่มองหน้าเขาอย่างจริงจัง
อวี้ฉีหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้า “ข้าเข้าใ
