เฉียนลี่เงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจและมองไปที่ฮ่องเต้ซีเฉียนซึ่งแววตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร
แววตานี้ ทำให้เขาเข้าใจว่าทุกอย่างถูกเปิดเผยแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็สลัดความกตัญญูจอมปลอมทิ้งและสบตาเสด็จพ่อของเขาโดยไม่ยอมแสดงให้เห็นว่าตนด้อยกว่า “เสด็จพ่อพูดเรื่องอะไร ข้าไม่เข้าใจ”
“ไม่เข้าใจหรือ” ฮ่องเต้ซีเฉียนตะคอกอย่างเย็นชา “ฆ่าพ่อตัวเอง เรื่องรุนแรงเช่นนี้ เจ้ายังทำออกมาได้ แล้วไม่กล้ายอมรับรึ”
เฉียนลี่ตากระตุกอย่างรุนแรง และกุมมือข้างลำตัวไว้แน่น
คนสนิทที่ติดตามเขาอยู่ด้านหลังก็เฝ้าระวังและเตรียมความพร้อมอย่างลับๆ พวกเขาไม่อยากตายอยู่ที่นี่ก็ต้องรอเสี่ยงดูสักตั้ง
ขอเพียงแค่พวกเขาหลบหนีออกจากวังหลวงได้ ด้วยอำนาจของตระกูลฮองเฮาและการเตรียมการมานานหลายปี การต่อสู้จึงไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ความสำเร็จมักจะมาพร้อมกับความเสี่ยง ในเมื่อพวกเขาเลือกหนทางขององค์รัชทายาทแล้ว จึงต้องผูกติดกับเขาไว้
“เสด็จพ่อ ลูกเพิ่งได้รับชัยชนะกลับมา ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น” เฉียนลี่ทำหน้าเคร่งขรึม และตั้งใจจะไม่ยอมรับแผนการวางยาลอบสังหารไรนั่น เขามองไปที่เฉียนจวิ้นและพูดอย่างเย้ยหยัน “เสด็จพ่อ อย่าหลงกลให้ใครมาหลอกใช้ และทำร้ายสายใยความเป็นพ่อลูกของเราไปได้”
เฉียนจวิ้นสีหน้าเปลี่ยนและชี้นิ้วใส่เฉียนลี่ “เจ้าอย่ามาเปลี่ยนผิดให้เป็นถูกและสร้างความร้าวฉานที่นี่ เห็นได้ชัดว่าเจ้าประสงค์ร้ายและต้องการวางยาพิษฆ่าเส
