ับว่าได้เข้าสู่ประตูแล้ว
ลวี่หยางพยักหน้าอย่างพึงใจ
เมื่อใดที่เขาสามารถดึงกระบี่ไม่สังหารออกจากฝักได้อย่างสิ้นเชิง เมื่อนั้นเขาจึงจักมีคุณสมบัติในการหลอมรวมเจตจำนงแห่งกระบี่
หนทางนี้… ยาวไกลยิ่งนัก
กระบี่คือวิถีแห่งความสัตย์แท้ ต้องตรงจึงคว้ามาได้ ไม่ควรคดเคี้ยวแสวงหา ต้องได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยประสบการณ์และอารมณ์ จึงจะค่อยๆ ผลิบาน จนบังเกิดดอกผล
อารมณ์ยิ่งรุนแรง… ยิ่งกระตุ้นเจตจำนงแห่งกระบี่ได้ดี
ว่ากันอีกอย่าง กระบี่ย่อมเป็นของผู้ยึดมั่นเป็นส่วนมาก ในใจต้องมีความยึดมั่นอย่างล้ำลึก มีอารมณ์อันเกิดจากความยึดมั่นนั้น จึงจะเดินบนวิถีกระบี่ไปได้ไกล
ดั่งเช่นเจินเหรินปราบมาร น่าหวาดกลัวยิ่งในความมั่นคงแห่งใจ
คำว่า ไม่สังหาร ของเขา ยิ่งเป็นสิ่งที่ขัดแย้งต่อโลกใบนี้โดยสิ้นเชิง ทว่าเขากลับสามารถธำรงไว้ไม่คลอนแคลน เห็นได้ชัดว่า ความยึดมั่นนี้ฝังลึกถึงเพียงใด
ขณะนั้นเอง ลวี่หยางก็บังเกิดความคิดหนึ่งพลันแล่นผ่านใจ
ภายในธงหมื่นวิญญาณ บรรพชนถิงโยวส่งข่าวสารมา การเตรียมการสำหรับหลอมกลั่นแดนมงคลน้อย ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว เหลือเพียงรอให้เขาไปดำเนินการด้วยตนเอง
แม้ว่าแดนมงคลน้อยจะลดข้อกำหนดอันเคร่งครัดลงไปมาก ทว่าระดับพลังก็ยังคงเป็นหัวใจสำคัญ หากไร้ซึ่งขอบเขตวางรากฐานขั้นปลาย ย่อมมิอาจเริ่มต้นได้เลย ขณะที่บรรพชนถิงโยวยังอยู่เพียงขั้นกลาง จึงทำได้แค่ร่วมพิจารณาและจัดเรียบเรียงวิชา ส่วนขั้นตอนจริง… ต้อ
