ันไดต่อ เสียงของนางกลับดังไม่หยุด “อาณาจักรจยาเซียนของข้า สถาปนาได้เพียงปีเศษ หากใครคอยจ้องหาโอกาสก่อความวุ่นวาย ฆ่าสถานเดียว! พวกเผยแพร่วาจาเท็จ ฆ่า! พวกทีมีเจตนาชั่วร้าย ฆ่า! พวกจิตใจคิดชั่ว ฆ่า! พวกยุงยงปลุกปั่น ฆ่า!”
ฆ่า!
ฆ่า!
ทุกครั้งที่คำว่า ‘ฆ่า’ ออกจากปากนาง ทำให้คนพวกนั้นใจฝ่อ ร่างกายก็เย็นเยือกขึ้น
บางที จักรพรรดินีองค์นี้ ไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิดเอาไว้ที่จะรับมือได้อย่างง่ายดาย! หากอยากได้อาณาจักรนี้ ยังต้องวางแผนกันอีกนาน
ตามที่นางพูดออกมา พวกเซียวเซียว ได้นำกลุ่มคนปรากฏขึ้นทันที คุกเขาเรียงเป็นแถวอยู่ที่ขั้นบันได
“อ่า! นี้ไม่ใช่คนของตระกูลเว่ยหรือ”
“นี่ตระกูลกงซุน!”
“นี่คนตระกูลฉีทั้งหมด…”
“ก่อนหน้านี้ไม่เห็นหน้าคนพวกนี้ ยังคิดอยู่ว่าพวกเขาไม่อยากมาเข้าร่วมพระราชพิธี ที่ไหนได้ที่แท้โดนจับนี่เอง!”
“…”
ตระกูลใหญ่ทั้งสามตระกูลที่มีคนร่วมพัวพันอยู่ ถูกจับทั้งหมดแล้ว บนร่างกายโดนมัดด้วยเชือกและคล้องไว้คอแล้วเอามือไพล่หลัง ปากถูกยัดผ้าไว้อย่างสนิท พลังวิญญาณถูกสะกดไว้เรียบร้อย
คนนับพัน อยู่ที่ขั้นบันได้ นั่งคุกเขากันนับร้อยแถว!
หรงเทียนเผิงมองไปทางคนที่ถูกมัดไว้ด้วยดวงตาสั่นไหว
กลุ่มคนเหล่านั้นต่างพากันมึนงง เซียวเซียวเอ่ยเสียงดังฟังชัด “คนตระกูลเว่ย คนตระกูลกงซุน และคนตระกูลฉี เผยแพร่วาจาเท็จ ล่อลวงราษฎร เพื่อให้บรรลุเป้าหมายชั่วร้ายที่วางไว้ จากการตรวจสอบ จากหลักฐานต่าง
