ได้ แต่ต้องถอยไปที่ประตูหน้าลานบ้าน ห้ามเข้ามาใกล้ เพราะจะส่งผลต่อการประสานของยาโถ่ว“ขอรับ!”“ขอรับ!”เจียงเฮ่าและลู่เสวียนถอยหลังออกไปทีละคน ราวกับเทพพิทักษ์ประตูที่เฝ้าหน้าบ้านของเจียงหลีก็ไม่ปานเจียงหลีถือลูกเก็บวิญญาณยุทธ์และเดินเข้าไปในห้องห้องนี้ถูกปกคลุมไปด้วยพลังจิตของลู่เจี้ย โดยนางไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครบุกเข้ามาได้ และตอนนี้ยังมีเฟิงสิงอวิ๋นคอยเฝ้าอยู่ด้านนอกอีกด้วย นางจึงรู้สึกสบายใจมากขึ้น“นกอมตะหรือ หากข้าประสานรวมกับเจ้าได้ จะมีพลังที่จะฟื้นคืนชีพได้หรือไม่ จะสามารถช่วยลู่เจี้ยให้พ้นจากความตายได้หรือไม่” เจียงหลีบ่นพึมพำอย่างขมขื่นความคิดนี้นางรู้อยู่แก่ใจแล้วว่าเป็นไปไม่ได้มู่ชิงเกอพูดอย่างชัดเจนแล้วว่าลู่เจี้ยตอนนี้มีชีวิตอยู่เหมือนร่างแยกของผู้มีพลังอันแรงกล้าเท่านั้น และความตายของเขาคือการเรียกร้องของร่างกายเว้นเสียแต่ผู้มีพลังอันแรงกล้าเท่านั้นที่จะทำให้เขาเป็นเหมือนคนทั่วไปได้สิ่งที่เขาขาดคือวิญญาณหลัก!นิ้วของเจียงหลีค่อยๆ ออกแรงและกำลูกเก็บวิญญาณยุทธ์ไว้แน่นจนรู้สึกไม่นิ่งบ้างเล็กน้อยหลังจากนั้นไม่นาน นางได้ถอนหายใจและวางลูกเก็บวิญญาณยุทธ์ไว้ตรงหน้า แล้วหลับตาและทำสมาธิปรับอารมณ์ โดยข้างๆ นางเต็มไปด้วยหินวิญญาณเพื่อจะได้หยิบใช้ขณะที่ประสานวิญญาณยุทธ์เข้าด้วยกันการประสานวิญญาณยุทธ์ต้องอาศัยสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและต้องใช้พลังวิญญาณจำนวนมากครั้งที่แล้วนางลองเสี่ยงโ
