แม้มู่ชิงเกอจะมิได้ลงมือแต่นางกลับป้องกันการโจมตีจากข้างหลังให้เจียงหลี
ในความร่วมแรงร่วมใจของทั้งสอง เจียงหลีจึงสังหารได้อย่างสบายใจ การโจมตีจากคนนับพันมิอาจ กล้ำกรายเข้ามาได้
“ฆ่ามันนน!”
ขณะที่ทุกคนต่างกำลังตกตะลึง การโจมตีก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
การโจมตีปะทุดุเดือด ภายใต้ดอกไม้ไฟระเบิดอันสวยงามโจมตีไปในทิศทางเดียวกัน เงาร่างทั้งสองกางปีกโบยบินราวกับผีเสื้อท่ามกลางดอกไม้ไฟ
มู่ชิงเกอผลักฝ่ามือส่งเจียงหลีออกไปหมายฟาดฟันศัตรู เมื่อการรายล้อมก่อตัวขึ้นนางจึงถูกดึงกลับมาอีกครั้ง ขณะที่แขนเสื้อพลิกม้วนกลับมาการโจมตีทั้งหมดก็ไร้ร่องรอยมองไม่เห็น
และการโจมตีของเจียงหลีทุกครั้ง ฝูงชนต่างแปรผันกลายเป็นแดนชำระ ทักษะการต่อสู้ถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง พลังวิญญาณของนางดูเหมือนจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เมื่อกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ทันใดนั้นมู่ชิงเกอก็คว้าข้อมือของเจียงหลีแล้วตะโกนเสียงกึกก้อง “จูเสียยย!”
ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกาย สีหน้าปีติยินดี
ตามคำพูดของมู่ชิงเกอ คำว่าจูเสียที่ซ่อนอยู่ในข้อมือของนางเปล่งประกายอย่างน่าอัศจรรย์และมีกำไลปรากฏบนข้อมือของนาง
วูบบบบ!
เสียงดังชัดขึ้น
มือของมู่ชิงเกอกลายเป็นเนื้อหยกขาว ฟื้นฟูความเสียหายที่ได้รับจากจูเสียอย่างรวดเร็ว
แต่เพียงพริบตาเดียวกำไลก็ลอยออกมาจากข้อมือของเจียงหลีเกิดประกายแสงสีทองกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์อันน่าทึ่งตกอยู่ในมือของเจียงหลี
ทันทีที่จูเสีย
